 |
patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Ανασκόπηση Θέματος |
|
 |
| kostas oikodomos |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Αύγ 05, 2010 4:31 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Ή ΟΧΙ, Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΖΕΙ ΤΗ ΘΑΝΑΣΙΜΗ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ
http://www.patari.org/articles/thanasimiAgonia.php
Εδώ υπάρχουν οι μικρές βάσεις του φυσικού νόμου, γέννηση-θάνατος, της καπιταλιστικής οικονομίας και γιατί ετούτη η κρίση οδηγεί στο τέλος του καπιταλισμού και νομίζω πως θα πρέπει να αρχίσει μια συζήτηση στο άν ο καπιταλισμός έφαγε τα ψωμιά του ή αν έχει ακόμα μπροστά του χρόνια η και αιώνες ζωής.
Το ζήτημα αυτό είναι ζωτικής σημασίας για να μην ενεργούμε στα «τυφλά», να μην μας παρασύρουν τα φαινόμενα τις στιγμής. Να αντιληφθούμε επιστημονικά, δηλαδή να αναλύσουμε αντικειμενικά τις συνθήκες τις εξέλιξης που διαμορφώνονταi πίσω από τις πλάτες μας, από τις θελήσεις μας, ώστε αφού τις κατανοήσουμε να επέμβουμε υποκειμενικά σε αυτές, με την ενεργητική οργανωμένη θέληση της τάξης μας (Τρότσκι), στην πορεία πού πρόκειται να ακολουθήσει το εργατικό κίνημα και τiς δυνατότητες που έχουν οι κάθε λογής εργατοπατέρες να φρενάρουν και καναλιζάρουν το εργατικό, αγροτικό και έν γένει, το λαικό κίνημα.
Οι δύο αυτές πλευρές της μαρξιστικής προσέγγισης της ιστορίας, συνδέονται μεταξύ τους στενά και αξεδιάλυτα. Αν περιοριστούμε σκέτα (στατικά), στην διαπίστωση του το τι συμβαίνει, μια τέτοια προσέγγιση θα εκφυλίζονταν, μακροπρόθεσμα, στην μοιρολατρία, την κοινωνική απάθεια, στην αδιαφορία, όπως οι απολογητές (ΕΕΚ τροτσκιστές ανατρομπο-βήχος) του καπιταλισμού και της θρησκευτικής αποδοχής των γεγονώτων (Τρότσκι).
Από την άλλη μεριά, αν περιοριστούμε στην απλά επαναστατική δράση, στην θέληση των επαναστατών, διατρέχουμε τον κίνδυνο να πέσουμε στον υποκειμενισμό, που έχει πολλά πρόσωπα: μία από τις ποικιλίες του ο αναρχισμός, μια άλλη η αριστερή φρασεολογία ξεκομμένη από τη συγκεκριμένης ανάλυση (τα πάντα είναι ίδια), που ο Λένιν ονόμαζε «παιδικές αρρώστιες του κομμουνισμού».
Ολη η τέχνη της επαναστατικής πολιτικής, συνίσταται στον ορθό συνδυασμό αντικειμενικής ανάλυσης και υποκειμενικής επαναστατικής δράσης. Κι εδώ βρίσκεται η ουσία της μαρξιστικής λενιστικής ουσίας. Τρότσκι (Ευρώπη και Αμερική).
Ας προσπαθήσουμε τους κατανοήσουμε, όχι σαν δόγμα των δέκα εντολών, αλλά σαν μέθοδο ανάλυσης, αν θέλουμε να κατανοήσουμε την εποχή που ζούμε και να εκτιμούμε τα φαινόμενα της, όσο μπορούμε πιο σωστά. |
|
 |
| απελάτης |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Αύγ 05, 2010 2:06 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
| [quote:aa1abb5255="Εκτορας"]Δεν συμφωνώ με τη θεωρία του "ώριμου φρούτου". Ο καπιταλισμός έχει περίπου 300 χρόνια ζωής και προσπαθεί να τα επεκτείνει με κάθε τρόπο. ¨Οπως έγραψε και ο Μαρξ αναγεννάται μέσα από τις στάχτες του. |
Αυτό το λες εσύ, όχι ο Μαρξ. Σύμφωνα με την θεωρία του «επιστημονικού σοσιαλισμού» (ο μαρξισμός βασίζεται στις επιστήμες) ό,τι έχει αρχή, έχει και τέλος. Και ο καπιταλισμός, όπως λες και μόνος σου έχει αρχή, γεννήθηκε πριν 300 περίπου χρόνια. Επομένως έχει και τέλος. Όχι, βέβαια, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα, αλλά με την νομοτελειακά επερχόμενη καταστροφική και ταυτόχρονα δημιουργική του δράση. Αλίμονο αν τα ίδια πράγματα ήταν δυνατό να αναγεννώνται εσαεί, μέσα απ’ την στάχτη τους. Τότε δεν θα υπήρχε εξέλιξη. Δεν θα υπήρχε τίποτε.
Κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αρνηθεί πως ότι έχει αρχή έχει και τέλος. Και ο Μαρξ ήταν λογικός. Η ιδέα ενός καπιταλισμού που η οικονομία του διαγράφει συνεχώς περιοδικούς κύκλους ύφεσης και ανάπτυξης και βαδίζει έτσι στο αιώνα τον άπαντα, ήταν εντελώς ξένη στην διαλεκτική λογική του. Ωστόσο, παραδέχομαι, ότι η αναγνώριση αυτού του φυσικού νόμου, γέννηση-θάνατος, δεν απαντά στο ερώτημα: γιατί να μην ανακάμψει η καπιταλιστική οικονομία και τούτη τη φορά, ή από που προκύπτει ότι ετούτη η κρίση οδηγεί στο τέλος του καπιταλισμού; |
|