patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Κατάλογος Μελών
Ομάδες Μελών
Εγγραφή
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Σύνδεση
patari.org Αρχική σελίδα
->
Πολιτική συζήτηση
Δημοσίευση απάντησης
Όνομα μέλους
Θέμα
Περιεχόμενο
Emoticons
Περισσότερα Emoticons
Χρώμα γραμματοσειράς:
Προεπιλογή
Βαθύ Κόκκινο
Κόκκινο
Πορτοκαλί
Καφέ
Κίτρινο
Πράσινο
Λαδί
Κυανό
Μπλέ
Βαθύ Μπλέ
Λουλακί
Βιολετί
Λευκό
Μαύρο
Μέγεθος γραμματοσειράς:
Μέγεθος γραμματοσειράς
Μικροσκοπικό
Μικρό
Κανονικό
Μεγάλο
Τεράστιο
Να κλείσουν τα Tags
[quote="vngelis"]Πληρης ανατροπη δεν εγινε απλα επειδη ο ιμπεριαλισμος δεν ειναι αλλο δυνατος αλλα αποδυναμομενος. Την ιδια στιγμη η Ρωσια δεν γινεται ιμπεριαλιστικη δυναμη οπως ηταν παλια οι Ευρωπαικες. Η κυριαρχη ομως ολιγαρχια θελει παγκοσμιο ρολο και γλυφει εκει που φτυνει η Αμερικη και υπο αυτη την εννοια, της παγκοσμιοποιησης του καπιταλισμου σαν ιδεολογια και πραξη, το συμπερασμα ειναι οτι οι Αμερικανοι χρειαζονται τωρα τους Ρωσους στο πλευρο τους, αλλα οι Ρωσοι δεν προκειται να πεθανουν επιβαλλοντας την παραιτερω υπαρξη της Αμερικης. Η διαλυση της Αμερικης μπαινει τωρα στο προσκυνιο.[/quote]
Επιλογές
HTML
Ανενεργό
BBCode
Ενεργό
Smilies
Ενεργά
Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη:
Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση
Ανοιχτά φόρουμ
----------------
Πολιτική συζήτηση
Παιδική χαρά
Στο περιθώριο
Ανασκόπηση Θέματος
Συγγραφέας
Μήνυμα
vngelis
Δημοσιεύθηκε: Δευ Φεβ 13, 2017 3:38 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Πληρης ανατροπη δεν εγινε απλα επειδη ο ιμπεριαλισμος δεν ειναι αλλο δυνατος αλλα αποδυναμομενος. Την ιδια στιγμη η Ρωσια δεν γινεται ιμπεριαλιστικη δυναμη οπως ηταν παλια οι Ευρωπαικες.
Η κυριαρχη ομως ολιγαρχια θελει παγκοσμιο ρολο και γλυφει εκει που φτυνει η Αμερικη και υπο αυτη την εννοια, της παγκοσμιοποιησης του καπιταλισμου σαν ιδεολογια και πραξη, το συμπερασμα ειναι οτι οι Αμερικανοι χρειαζονται τωρα τους Ρωσους στο πλευρο τους, αλλα οι Ρωσοι δεν προκειται να πεθανουν επιβαλλοντας την παραιτερω υπαρξη της Αμερικης.
Η διαλυση της Αμερικης μπαινει τωρα στο προσκυνιο.
Obelix
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 12, 2017 3:32 am
Θέμα δημοσίευσης: Ορισμένες επιφυλλάξεις
Anonymous έγραψε:
Μετά
την κατάρρευση του «υπαρκτού» η καλύτερα του ανύπαρκτου σοσιαλισμού, για όλα τα προβλήματα και τα δεινά της ανθρωπότητας, αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός.
Αν ο "υπαρκτός σοσιαλισμός" ήταν ουσιαστικά "ανύπαρκτος", δεν θα ήταν δυνατόν "να κρατάει τα λουριά" του ιμπεριαλισμού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι απείχε αρκετά από το να είναι πλήρης σοσιαλισμός (αυτό το παραδεχόταν έμμεσα ακόμα και η σταλινική παρασιτική κάστα με την χρήση της υπεκφυγής "υπαρκτός σοσιαλισμός") χαρακτηριζόταν, ωστόσο, από καθοριστικής σημασίας κατακτήσεις της εργατικής τάξης, με πρώτη από όλες την κρατική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, και την σχεδιασμένη οικονομία.
Στο σημείο αυτό πρέπει να είμαστε, νομίζω, προσεκτικοί: "Κατέρρευσε" πραγματικά ο (όποιος!) σοσιαλισμός στην άλλοτε ΕΣΣΔ και τις χώρες του ανατολικού μπλοκ; Και αν ναι, σε ΠΟΙΟ βαθμό; Νέα αστική τάξη, στην θέση εκείνης που ανατράπηκε το 1917, είχε εμφανιστεί και άλλοτε. Με την εφαρμογή της Νέας Οικονομικής Πολιτικής (NEP). ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ Η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΤΑΞΗ. Κυρίαρχη παρέμενε η νικηφόρα εργατική τάξη. Και κάτι παρόμοιο συμβαίνει και τώρα, αν και πολύ πιο προχωρημένο, δεδομένου ότι απουσιάζει ΚΑΙ η πρόσφατη επαναστατική επικράτηση της εργατικής τάξης ΚΑΙ η επαναστατική ηγεσία που υπήρχε ακόμα κατά την αρχική εφαρμογή της NEP. Όμως ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ οι νεόκοποι μεγιστάνες του πλούτου φαίνονται να αποτελούν "κυρίαρχη τάξη". Απόδειξη - μεταξύ άλλων - το φαινόμενο κατά το οποίο βαθύπλουτοι κροίσοι έχασαν μέσα σε μια νύχτα τα πάντα και οδηγήθηκαν στην φυλακή με απόφαση της δικαιοσύνης. ΣΕ ΠΟΙΑ καπιταλιστική χώρα θα συνέβαινε κάτι τέτοιο;
Άλλωστε αποτελεί βασική αρχή του μαρξισμού - λενινισμού ότι η ανατροπή της κυριαρχίας μιας τάξης και η αντικατάσταση της από την κυριαρχία μιας άλλης (αρχικά στον πολιτικό τομέα, στην συνέχεια στην κοινωνία και οικονομία) προûποθέτει ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΑΠΗΣΑΣ ΤΑΞΗΣ. ΠΟΤΕ συνέβη κάτι τέτοιο στην άλλοτε ΕΣΣΔ; ΠΟΤΕ διαλύθηκε εκ θεμελίων το κράτος που υπήρχε από το 1917, αντικαθιστάμενο από ένα νέο; ΠΟΤΕ αφοπλίστηκαν και διαλύθηκαν οι ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΜΕΙΣ της ΕΣΣΔ; ΠΟΤΕ συνετρίβησαν και σαρώθηκαν από προσώπου Γης οι εργατικές οργανώσεις της ΕΣΣΔ (ασχέτως αν βάραινε και βαραίνει πάντα σε κάθε τέτοια το παράσιτο της γραφειοκρατικής ολιγαρχίας); ΠΟΤΕ έλαβε χώρα το ΛΟΥΤΡΟ ΑΙΜΑΤΟΣ το οποίο θα ήταν ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ προκειμένου να επιβληθούν όλες αυτές οι ανατροπές; Έγιναν όλα αυτά πράξη απλά και μόνον με...αποφάσεις της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ; Απλά και μόνον με...δηλώσεις μεταμελείας για το "κακό κομμουνιστικό παρελθόν" των κάθε είδους Γκορμπατσώφ (επιλογή του ίδιου του Αντρέι Γκρομύκο για την θέση του Γενικού Γραμματέα) Γιέλτσιν κλπ.; Απλά και μόνον με αντικατάσταση του σφυροδρέπανου από δικέφαλο αετό;...
Επισκέπτης
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 11, 2017 10:43 pm
Θέμα δημοσίευσης: Προς μία εκτίμηση για την πορεία του επαναστατικού κινήματος
Προς μία εκτίμηση για την πορεία του επαναστατικού κινήματος
Αν δεχτούμε
σαν αληθινή την παρατήρηση του Τόμας Μαν ότι, «Στις μέρες μας η μοίρα του ανθρώπου παρουσιάζεται με πολιτικούς όρους,» τότε μπορεί να πει κανείς η μοίρα του εργατικού κινήματος είναι η συμπυκνωμένη έκφραση των μεταπτώσεων της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης του εικοστού αιώνα.
Όταν μιλάμε
για κλασσικό Μαρξισμό, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας δύο θεμελιακές ιδέες: πρώτο, ότι η βασική επαναστατική δύναμη στην κοινωνία είναι η εργατική τάξη¨ και δεύτερο, ότι το βασικό έργο των Μαρξιστών είναι να εργάζονται ακούραστα, θεωρητικά και πρακτικά, για την εγκαθίδρυση της πολιτικής της ανεξαρτησίας. Η σοσιαλιστική επανάσταση είναι το τελικό προϊόν αυτού του επίμονου και ανένδοτου έργου. Η πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από έξυπνες τακτικές, αλλά με την πιο θεμελιακή έννοια, μέσα από τη διαπαιδαγώγηση - πρώτα και κύρια, της πολιτικής της πρωτοπορίας.
Ο εικοστός αιώνας
έχει δει τις μεγαλύτερες νίκες και τις πιο τραγικές ήττες της εργατικής τάξης. Τα διδάγματα των τελευταίων 100 χρόνων πρέπει να αφομοιωθούν. Στη ιστορία τίποτε δεν χάνεται ή ξεχνιέται. Το επόμενο μεγάλο ανοδικό κύμα της διεθνούς εργατικής τάξης, και η διεθνής έκταση αυτού του κύματος προετοιμάζεται από την αδυναμία του παγκόσμιου καπιταλισμού και της καπιταλιστικής παραγωγής, να παράγει νέο πλούτο. Πράγμα που θα έχουμε την αναζωπύρωση την των πνευματικών ιδεών του εργαζόμενου λαού δηλαδή τις πραγματικές αξίες του κλασσικού Μαρξισμού.
Την ζωή
πρέπει να την αναλαμβάνουμε όχι σαν μια σειρά από περίπλοκα και τελικά τραγικά επεισόδια, αλλά σαν διαφορετικά στάδια στην ιστορική τροχιά του εργατικού επαναστατικού κινήματος.
Η άνοδος
των μπολσεβίκων στην εξουσία το 1917 ήταν το προϊόν της επαναστατικής έξαρσης της ρωσικής και ευρωπαϊκής εργατικής τάξης.
Η εξουσία των μπολσεβίκων εξαρτιόταν από τις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις που δημιουργήθηκαν σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Η εξασθένηση
και η υποχώρηση του επαναστατικού κινήματος στην Ρωσική και διεθνή εργατική τάξη είχε σαν αποτέλεσμα ενός αυξανόμενου πολιτικού συντηρητισμού. Η εξάντληση της Ρωσικής εργατικής τάξης μετά τον εμφύλιο πόλεμο, η αυξανόμενη πολιτική δύναμη της σοβιετικής γραφειοκρατίας και οι ήττες που υπέστηκε η Ευρωπαϊκή εργατική τάξη - ιδιαίτερα στη Γερμανία - ήταν σε τελευταία ανάλυση οι καθοριστικοί παράγοντες για την εδραίωση της σοβιετικής γραφειοκρατίας.
Η νίκη
του Χίτλερ το 1933, κατέστη δυνατή από εγκληματικές πολιτικές του υπό Σταλινική ηγεσία Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος , έθεσε σε κίνηση μία αλυσίδα γεγονότων των λαϊκών μετώπων με τους «προοδευτικούς» αστούς που έδεσε χειροπόδαρα την ανεξαρτησία της εργατικής τάξης στο άρμα της αστικής τάξης.
Μετά
την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης από το διεθνές εργατικό κίνημα υπέστη μια καθολική πολιτική ήττα. Το εκκρεμές έγειρε δραματικά σε βάρος των εργαζομένων.
Ο καπιταλιστικός ιμπεριαλισμός
απελευθερωμένος με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης που του κρατούσε τα χαλινάρια ξεσάλωσε εντελώς και άρχισε να δείχνει το πραγματικό του προσωπείο, με την προωθήσει της παγκοσμιοποίησης που όσο υπήρχε η Σ,Ε, ήταν στην κατάψυξη.
Μετά
την κατάρρευση του «υπαρκτού» η καλύτερα του ανύπαρκτου σοσιαλισμού, για όλα τα προβλήματα και τα δεινά της ανθρωπότητας, αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός.
Είναι αυτό που ζούμε σήμερα.
Δηλαδή το πλήρες αδιέξοδο της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης (η εξέλιξε της ιμπεριαλιστικής οικονομίας) να παράγει νέο πλούτο και να συγκλονίζεται έκ βάθρων μέσα στο αδιέξοδό της.
Θεσμοί
όπως η ΕΕ, η Ευρωζώνη, το τυχοδιωχτικό ευρώ αλλά και ο αμερικάνικος πλανητικός ιμπεριαλισμός να έχουν βυθιστεί σε θανάσιμη και αδιέξοδη κρίση. Το ίδιο και όλα τα κόμματα διαχειριστές του.
Τα αστικά
κόμματα εμφανίζονται τελείως εξαντλημένα. Ο μεγάλος αριθμός των κομμάτων, οι συνεχείς εκλογές κι οι αδιάκοπες εναλλαγές των κυβερνήσεων περιπλέκουν μόνο την κατάσταση, σ’ ένα στείρων πολιτικών συνδυασμών χωρίς προοπτική.
Τα πάντα πλέον
είναι σε αμφισβήτηση. Όμως αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Το εκκρεμές νομοτελειακά θα πάρει την αντίστροφη φορά. Προς τα αριστερά. Η δυναμική ισχύς της εργατικής τάξης που είναι σε ύπνωση θα αναστηθεί.Και τότε θα σημάνει η ώρα για την αναγέννηση του εργατικού επαναστατικού κινήματος.
Προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει και εμείς να βάλουμε το χεράκι μας, και όχι να μεμψιμοιρούμε.
Powered by
phpBB
© 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας