[όταν πήγαινε εγώ γύριζα]

Εγώ όμως, που αποφεύγω από καιρό να πέφτω από τα σύννεφα κι έχω πάρει χαμπάρι πόσος "αντιρατσισμός" υπάρχει στο ίντερνετ και τί καλή δουλειά έχει κάνει το Αμέρικα με την ατομικιστικότερη κι αριβιστικότερη εφεύρεση που λέγεται "μπλογκς", φρόντισα να διαβάσω κι άλλο κειμενάκι από το εν λόγω "blogspot" που παρουσίασε ο φίλος παραπάνω, όπως καληώρα αυτό:

Με τον Τάκη και τον Πάσχο, με την Σώτη και τ’ άλλα παιδιά
και επειδή συγκινήθηκα πάρα πολύ από τη φιλότιμη προσπάθεια να "κατακεραυνωθούν" ο κύριος Μανδραβέλης μας κι η κυρία Σώτη μας οι οποίοι (σύμφωνα με το κάργα "αντιναζιστικό" μπλογκ που παραπονείται κιόλας για το γεγονός αυτό) δεν τοποθετούν στην κλίμακα της επικινδυνότητας τους χυσαυγίτες πιο πάνω από την καλή μας την τρόικα και τα εγχώριά τους σημιτόσκυλα, έκατσα κι έγραψα κι ένα σχόλιο από κάτω κι εκ των υστέρων έμαθα ότι υπάρχει και προέγκριση (πλουραλισμός γαρ) κι ελπίζω από τον πολύ πλουραλισμό και την προοδευτικότητα να δημοσιευθεί όταν με την αυγούλα ανατείλει ο ήλιος.
Όμως για καλό και για κακό το βάζω κι εδώ:


Πολύ δυνατό κείμενο!
Κάνει πράγματι τα μούτρα κρέας στη λεγόμενη "ψύχραιμη" δημοσιογραφία των Συγκροτημάτων!

Μάλιστα, μπορούμε να πούμε ότι τους εχθρεύεται όλους αυτούς τους υποστηρικτές του Τέταρτου Ράιχ τόσο πολύ που τη λέξη "ναζί" δεν τη χαλαλίζει για την πάρτη τους αλλά προτιμά να την κρατάει για κάθε απελπισμένο μικροαστό καραγκιοζάκο που θα τρέξει κάτω από τα ΚΥΠατζίδικα λάβαρα του γνωστού ΚΥΠατζίδικου κόμματος το οποίο έχει ΚΥΠατζίδικη εργολαβία να παριστάνει το "ακροδεξιό" ακριβώς για να βγαίνει λάδι και να πλασάρεται ως "μη ακροδεξιά" η ακροδεξιά του Στουρνάρα και κάθε σημιταριού.

Αυτή τη χάρη κάνει στο Σύστημα αυτό το πολύ "δυνατό κείμενο". Και πολύ σύμφωνο με τη Διαλεκτική, εδώ που τα λέμε, όπως άλλωστε κι όλη η "προοδευτικότητα" σήμερις. Ναί, διότι όπως ξέρουμε εμείς οι μορφωμένοι προοδευτικοί, που παίζουμε την προοδευτικότητα στα δάχτυλα, το ποτάμι εμφανίζεται μέσα στην Ιστορία ολόϊδιο και δυό και τρείς φορές και όσες γουστάρουμε άμα λάχει. Κι αυτός είναι ο λόγος, που εμείς, οι σοβαροί και υπεύθυνοι αντιφασίστες, φρονούμε ότι ο ναζισμός είναι τόσο μαλάκας που δεν έβαλε μυαλό στο Βερολίνο το '45 και θα προτιμήσει να ξανάρθει πάλι -ο τρόμπας ο ναζισμός- με σβάστικες, με κοκκορόφτερα, με καραμούζες, με Πάντσερς και Στούκας κι όχι με μύριες ύπουλες και διπρόσωπες προφυλάξεις, δηλαδή με "Μ"ΚΟ, με πρεμούρα για το "Ντημόκρασυ" και τα "ανθρώπινα δικαιώματα" (και κυρίως τα "ατομικά", δηλαδή τα ατομικο-Θατσερικά, περισσότερα ξέρει ο κύριος Μπουτάρης), με "μαυρούληδες" Προέδρους του τάχαμου "μεταμελλημένου" Αμέρικα, με "αντιεθνικιστικές" βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου κατά του "εθνικιστή σφαγέα" Μιλόσεβιτς και του "δαίμονα" Σαντάμ, ή ακόμη και με εταιρείες δημοσκοπήσεων στις οποίες μέχρι κι ο τελευταίος κλητήρας οφείλει να είναι πρώην κνίτικο κάθαρμα, δηλαδή παλιά πουτάνα και έμπειρος τσάτσος του Κεφαλαίου.

Εγώ λοιπόν με τη σειρά μου έχω αντίστοιχα (για την ακρίβεια εδώ και 20 χρόνια που έχει ξεβρακωθεί φόρα παρίδα η νεοταξίτικη "Αριστερά") το δικό μου είδος αγάπης απέναντι σε αυτούς που "καταγγέλει" το κείμενο. Τους αγαπώ γιατί αν δεν ήταν αυτοί θα ήταν στη θέση τους κάποιοι άλλοι, ακόμη πιο κουτοπόνηροι, που θα επεδίωκαν να βγάλουν ακόμη πιο λάδι και "μη ακροδεξιό" το ακροδεξιότερο οργουελικό καρκίνωμα που εμφανίστηκε ποτέ στη γη και μπροστά στο οποίο, από μέρα σε μέρα και από ώρα σε ώρα, ο (ρετρό πλέον) φασισμός του Χίτλερ τείνει να μοιάσει με οδοντόκρεμα.

[Ορειβάτης]

Στο Polyfimos.blogspot υπάρχει ένα φοβερό κειμενάκι με τίτλο: ''Η αμετροέπεια του προπαγανδιστή''. Διαβάστε το οπωσδήποτε. Η μαγική τέχνη της παραπληροφόρησης. Πως ένας υπνωτιστής-δημοσιογράφος σου εμφανίζει μια πάστα σοκολάτα (Ισλανδικό Εθνικό νόμισμα) σαν αχνιστή κουράδα (τραγικά αποτυχημένο). Μανδαβέλης-ΣΚΑΙ.