[Λευτέρης Βέρος]

To "Ευφυέστατο" πορτογαλικό σποτάκι κατά του ρατσισμού!

Athanasios Kontos Ευφυέστατο πορτογαλικό σποτάκι κατά του ρατσισμού !!

Βέρος: Το σποτάκι (μπορείτε να το δείτε μόνο στο Facebook) είναι ένα Βίντεο που παρουσιάζει μια αντιπαθητική κυρία σε επιβατηγό αεροπλάνο με ένα συμπαθητικό μαύρο νεαρό δίπλα της. Ζητάει λοιπόν η «ρατσίστρια» κυρία από την αεροσυνοδό να της αλλάξει θέση, όμως η αεροσυνοδός αλλάζει θέσει στον μαύρο νεαρό και τον στέλνει στην Πρώτη. Οπότε η «ρατσίστρια» κυρία την πάτησε. Τιμωρήθηκε για τον ρατσισμό της! ! !

Λευτέρης Βέρος Μωρέ μπράβο Θανάση, μπράβο Τhanasi! Κατά την γνώμη σου λοιπόν, έχουμε εδώ στην Ελλάδα (ή και στην Ευρώπη ακόμα) πρόβλημα ρατσισμού και χρειάζεται να μας κάνεις αντιρατσιστική κατήχηση; ; ;

Athanasios Kontos Εχεις δικιο μπορει και να τα εχουμε ξεπερασει εμεις αυτα τα θεματα!!!!

Λευτέρης Βέρος ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ – ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Το ζήτημα είναι ότι έτσι διαστρέφεις το πρόβλημα της χώρας και του λαού της. Και των λαών όλης της Ευρώπης (για να μη πάμε και παραπέρα).

Μόνο η δουλειά του εργάτη προσθέτει αξία στο κεφάλαιο, στην κλεμμένη αξία που κατέχει ήδη ο κεφαλαιοκράτης. Επειδή όμως το κεφάλαιο αυγατίζει αδιάκοπα και οι εργάτες γίνονται λιγότεροι, λόγω της τεχνολογικής προόδου, το ποσοστό κέρδους σε σχέση με το διαθέσιμο κεφάλαιο συνεχώς μειώνεται. Γι’ αυτό τον λόγο, το 1972, ο Ρίτσαρντ Νίξον επισκέφτηκε την Κίνα και άνοιξε τον δρόμο για την μεταφορά της παραγωγής στην Ασία, όπου το κεφάλαιο μπορεί να εκμεταλλευτεί αστείρευτες δεξαμενές μαύρης εργασίας, ώστε να αναχαιτιστεί έτσι ο νόμος της πτωτικής τάσης του ποσοστού του κέρδους και να αποκτήσουν ξανά νόημα οι επενδύσεις.

Ωστόσο το πρόβλημα δεν λύθηκε για τα κεφάλαια, που λόγω της φύσης τους, έπρεπε να συνεχίσουν να λειτουργούν στην Ευρώπη, την Β. Αμερική, στην Ιαπωνία κ.α. Όμως, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης οι δυτικοί επιχειρηματίες και οι καθέκαστες κυβερνήσεις θεώρησαν ότι δεν υπήρχε πλέον λόγος ανησυχίας από μαζικές εξεγέρσεις και ότι μπορούσαν να μεταφέρουν την Ασία και την Αφρική στην Ευρώπη και παντού όπου το κεφάλαιο για να αυξήσει το ποσοστό κέρδους είχε ανάγκη από εξαθλιωμένους δούλους. Μπορούσε πλέον να αντικαταστήσει όχι μόνο με εξαθλιωμένους και με πολιτικά καθυστερημένους δούλους τους ακριβούς ντόπιους αλλά και να καταργήσει τα κεκτημένα της Δυτικής εργατικής τάξης, με αγώνες αιώνων (δεν είναι από σύμπτωση που ο Μητσοτάκης -ακριβώς τότε- δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει ότι δεν υπάρχουν πλέον κεκτημένα!). Ας αφήσουν λοιπόν μερικοί κατά μέρος τις υποκρισίες περί ρατσισμού και αντιρατσισμού. Το κεφάλαιο δεν κατάργησε τα σύνορα επειδή ξαφνικά ανακάλυψε ότι δεν έχει ρατσιστικά αισθήματα αλλά μόνο για αυξήσει το ποσοστό του κέρδος και να αποκτήσουν -όπως παλιά- νόημα οι επενδύσεις.

Το καθήκον αυτών που αγωνίζονται για να κάνουν τον κόσμο καλύτερο δεν είναι να κάνουν την Δύση Ασία (όπως θέλει το κεφάλαιο) αλλά και την Ασία Δύση.