patari.org

[Επισκέπτης]

Μπορεί ένας μαρξιστής να είναι πατριώτης;

«Όταν με βλέπετε να μην είμαι συνεπής, προσέξτε με καλά. Μπορεί χτες να στρεφόμουν δεξιά, και σήμερα να στρέφομαι αριστερά. ´Ομως είμαι πάντα εγώ, όρθιος και στα δυο μου πόδια.»
Φερνάντο Πεσσόα, ο μεγαλύτερος Πορτογάλος ποιητής

Με ρωτούν πολλοί, πολλές φορές: Μα, πώς μπορεί ένας μαρξιστής να είναι και πατριώτης; Πού πήγε το: «προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!»;
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ξεκάθαρη και κάθετη:
Ναι!
Και μάλιστα, κανένας δεν μπορεί να είναι σωστός μαρξιστής αν δεν είναι και ένθερμος πατριώτης!
Γιατί ο μαρξισμός είναι αποκλειστικά και μόνον τρόπος σκέψης και ανάλυσης -ο διαλεκτικός υλισμός- που, όπως και πολλά άλλα, είχαν ανακαλύψει οι Αρχαίοι Έλληνες με τον Ηράκλειτο και το Δημόκριτο, που ο Μαρξ είχε μελετήσει εις βάθος και είχε κάνει και σχετική διδακτορική διατριβή!
Και είναι ο μαρξισμός, κατά τη γνώμη μου, ο πιο αξιόπιστος τρόπος προσέγγισης, ανάλυσης και ερμηνείας των κοινωνικών φαινομένων, με την ιδέα του ότι οι υλικές δυναμικές στην κοινωνία και η πάλη των τάξεων παράγουν και στηρίζουν και τις αντίστοιχες ιδεολογίες... Αλλά και, αντίστροφα (κι αυτό πολλοί το αγνοούν...), οι ιδέες κι η ιδεολογία επηρεάζουν με τη σειρά τους την υλική βάση και τις ταξικές δυναμικές και συγκρούσεις σε μια αέναη κυκλική σχέση ερωταπόκρισης...
Που, φυσικά, διεξάγεται μέσα στα έθνη-κράτη, όπου ο εργαζόμενος λαός (που συνήθως έχει κοινές ιστορικές μνήμες, θρησκεία και γλώσσα ως ενοποιητικά «εθνοποιά» στοιχεία) διεκδικεί συνέχεια τη βελτίωση των συνθηκών ζωής του και το κλείσιμο της ψαλίδας με την πλουτοκρατία, ενώ την ίδια στιγμή ζει και αγαπά το χωριό, τη γειτονιά, την πόλη του, τις συνήθειες και τα έθιμά του...
Αν κάποιος δεν έχει -και δεν αισθάνεται να έχει- πατρίδα, αυτός είναι εκπρόσωπος του κεφαλαίου, που αναζητεί το κέρδος όπου βρει ευνοϊκές συνθήκες... (εξαιρούνται οι σπάνιοι εθνικοί ευεργέτες-επιχειρηματίες).
Αυτός είναι ο κανόνας, εκτός ειδικών ιστορικών στιγμών, που και ορισμένοι από τους αστούς κεφαλαιούχους συνενώνονται με το λαό μπροστά σε εθνικούς κινδύνους, ή έκτακτες συνθήκες (π.χ. δικτατορία...), ή την επίθεση του πολυεθνικού κεφαλαίου στην οικονομία...
Αλλά και το σύνθημα: «προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!» έχει την έννοια της συμπαράστασης στον αγώνα των εργατών άλλων χωρών για ψωμί και όχι την απεμπόληση εθνικών χαρακτηριστικών και αντίστοιχων στάσεων, κυρίως σε καιρό πολέμου.... (Οι φαντάροι του Ερυθρού Στρατού ούτε για ένα λεπτό δε χαρίστηκαν στους «προλετάριους» Γερμανούς στρατιώτες στο γιγάντιο αγώνα τους στο Ρωσικό μέτωπο...).
Ο μαρξισμός αποτελεί το καλύτερο μέχρι σήμερα οπλοστάσιο για την ανάλυση της κοινωνικής δυναμικής, αν τον χρησιμοποιήσει κανείς σωστά. Θεωρεί το έθνος υπαρκτή ιδεολογική και κοινωνική οντότητα, πεδίο ταξικής πάλης, αλλά και σύνθεσης και συνύπαρξης σε μια συνεχή αλληλοτροφοδότηση και ταλάντωση... Δίνει μεγάλη έμφαση στις εθνικές ιδιαιτερότητες και επιμένει στη «συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης».
Το να κατηγορεί κανείς το μαρξισμό για τα στρατόπεδα Γκούλαγκ και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης (που, πάντως, πολλοί τη νοσταλγούν σήμερα...) ή για τα εγκλήματα των Κόκκινων Χμερ στην Καμπότζη, ισοδυναμεί με το να απορρίψει κανείς το Χριστιανισμό για την Ιερά Εξέταση, τα εγκλήματα του Μεγάλου Θεοδοσίου εναντίον των Εθνικών, τις βαρβαρότητες των Σταυροφόρων όταν κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ το 1099.
Ο μαρξισμός δεν έχει ευθύνη για τα αντιμαρξιστικα λάθη του ΚΚΕ ούτε για τον εμφύλιο, όπως οι πατριωτικές ιδέες δεν υπαγόρευαν πουθενά και ποτέ τα απάνθρωπα βασανιστήρια των αριστερών κρατουμένων από τους Αλφαμίτες στη Μακρόνησο (τον, κατά Κανελλόπουλο, «Νέο Παρθενώνα»(!)....
Έτσι, οι πατριωτικές και εθνικές ιδέες έχουν ανάγκη το μαρξισμό σαν εργαλείο ανάλυσης για να διαπιστώσουν και να καθορίσουν ποιες θα είναι οι υλικές προûποθέσεις για τη διάδοση και επιτυχία τους, ποιες τάξεις και στρώματα θα συμπαραταχθούν ή θα αντισταθούν, ποια συμφέροντα θίγονται και ποια ευνοούνται και πώς θα αξιοποιηθούν αυτές οι αντιθέσεις πολιτικά.
Δεν έχουμε δικαίωμα να στερήσουμε την πατρίδα μας από το πανίσχυρο οπλοστάσιο του μαρξισμού, χρησιμοποιώντας κάθε φορά όποιο από τα όπλα του μάς εξυπηρετεί και μας ταιριάζει...
Με τον πατριωτισμό και με το μαρξισμό, θα περπατήσουμε, και με τα δυο μας πόδια, προς το μέλλον...

Κειμενο του Αλεξη Οικονομου.

[Επισκέπτης]

Аξιολογο κειμενο.

[Επισκέπτης]

TO KKE ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ 5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ...

«Στο χειρότερο του Ελληνισμού κομμάτι, στην Ελλάδα ζεις!...»
Διονύσης Σαββόπουλος

Όταν, στο Συνέδριο του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι θα υλοποιηθεί ένα πανάρχαιο αίτημα των απόδημων Ελλήνων, για ψήφο στις Εκλογές από τις χώρες που βρίσκονται, δεν υπήρξε Έλληνας ή πολιτικός χώρος που να μην συμφωνήσει... Έστω και με παιδικές μιζέριες του ΠΑΣΟΚτζή Λοβέρδου («επικοινωνιακό μέτρο, εμείς το ´χαμε σκεφτεί πρώτοι»), ή τις προπέτειες του Αλαβάνου («παίξτε μας κι εμάς στην ετοιμασία του νόμου κλπ»...)
Η, μάλλον, υπήρξαν κάποιοι που είχαν αντίρρηση... Ποιοι άλλοι; Μα, φυσικά, το ΚΚΕ, ο «ψωριάρης» του πολιτικού μας φάσματος...
Άναυδοι διαβάσαμε στην ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ («Ριζοσπάστης» 10/12) «...Η ψήφος των ομογενών του εξωτερικού.....εγκυμονεί μεγάλο κίνδυνο αλλοίωσης του εκλογικού σώματος, οδηγώντας στην τεχνητή του διόγκωση... (!!!)... αφού θα συμμετέχουν σε αυτό άνθρωποι (!!!) που δεν έχουν στοιχειώδη ενημέρωση και επαφή με τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα και το κυριότερο δεν θα έχουν καμιά συνέπεια ή επίπτωση από το αποτέλεσμα των εκλογών, όπου θα συμμετέχουν...». Ενώ μετά κινδυνολογεί για νόθευση των εκλογών μέσω της επιστολικής ψήφου και λοιπών διαδικασιών τής από μακριά ψηφοφορίας... (Λες και βρισκόμαστε στο 1961, της βίας και νοθείας...).
Έτσι, με μια μονοκοντυλιά, το ΚΚΕ, το Κόμμα του διεθνισμού και της αλληλεγγύης σε Τούρκους, Ουζμπέκους, Πακιστανούς, Βούλγαρους κλπ εργάτες, αποκαλεί «άσχετους ανθρώπους» που «δεν ξέρουν τι γίνεται στην Ελλάδα» τους συμπατριώτες μας στο εξωτερικό, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία θυμούνται, νοσταλγούν και τιμούν την ελληνική τους καταγωγή, μέχρι τρίτης και τέταρτης γενεάς, κρατούν τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμά μας, έρχονται στην Ελλάδα όσο συχνά μπορούν και βοηθούν την Πατρίδα με δωρεές, υπεράσπιση των δικαίων μας εκεί που διαμένουν, εμβάσματα κλπ...
Ντροπή! Είναι το μόνο που μπορούμε να πούμε... ¿στε 5 εκατομμύρια Έλληνες είναι «τεχνητή διόγκωση» του εκλογικού σώματος... Δεν καταλαβαίνουν εκεί στον Περισσό ότι η μαζική συμμετοχή στην ψηφοφορία (που φυσικά είναι εφικτή μόνο από κει, μια και οι φτωχότεροι συμπατριώτες μας ίσως δεν έχουν λεφτά για να ταξιδέψουν στην Ελλάδα και να ψηφίσουν «εντός της χώρας» όπως κατάπτυστα τελειώνει η ανακοίνωση) είναι ο καλύτερος τρόπος για να συνδεθούν ακόμη πιο πολύ με την Ελλάδα αυτοί οι «άνθρωποι» (όχι Έλληνες, όχι συμπατριώτες, όχι λαός, ε, Αλέκα; Σκέτο «άνθρωποι...) και να βοηθήσουν την πατρίδα μας όπου γης... Τουλάχιστον 5 εκατομμύρια συνέλληνες αποτελούν ένα ισχυρότατο -αναξιοποίητο μέχρι τώρα- δυναμικό για την προάσπιση -σ´ αυτή ειδικά την κρίσιμη φάση- των ΕΘΝΙΚΩΝ συμφερόντων μας στα ξένα κέντρα, όπως κάνουν Εβραίοι, Τούρκοι, Σκοπιανοί, μέχρι κι Αλβανοί, με τα πανίσχυρα λόμπι τους παντού στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία...

Όσο για τις συνέπειες που δεν θα υποστούν λόγω της ψήφου τους (κι άρα, ας μην ψηφίζουν από κει) οι ομογενείς, μήπως το ΚΚΕ έχει υποστεί καμιά συνέπεια από τις λανθασμένες και ανόητες κινητοποιήσεις όπου τραβολογάει κάθε τόσο καθηγητές, δάσκαλους, αγρότες, φοιτητές, για να τις αναστείλει μετά χωρίς δικαιολογία;
Αλλά το ΚΚΕ, οπαδός της «μικράς πλην εντίμου Ελλάδος» που κάθε εθνικό όραμα για τον παγκόσμιο ρόλο του Ελληνισμού το υποψιάζεται για «ιμπεριαλισμό», τρέμει την ανυπαρξία των δυνάμεών του στις χώρες όπου υπάρχει και σφύζει η ομογένεια, που υποδέχεται θερμότατα τον Πρόεδρο Παπούλια με (ακόμη) το Όνειρο για μια εξιδανικευμένη Ελλάδα, που ίσως δεν υπάρχει (μιας κι εδώ, την καταστρέφουν μέρα-μέρα μαζί οι άπληστοι καπιτα-ληστές αλλά και ορισμένοι συνδικα-ληστές..). Που, όμως, την Ελλάδα αυτή, που ονειρεύονται και υπερασπίζουν οι ομογενείς μας, και που αξίζει και σε μας εδώ τους «απόδημους» στην ίδια μας τη χώρα, την Ελλάδα μας που είναι «τρόπος» και όχι «τόπος» εμείς θα την ξαναφτιάξουμε, κόντρα σε δεξιά καρτελοσυμφέροντα και ψευτοαριστερές συντεχνίες, όλοι μαζί, οι Πανέλληνες, «πλην ΛαΚΚΕδαιμονίων....».




Α1,17/12/06.
Ενα παλιο αλλα επικαιρο αρθρο του Αλεξη Οικονομου.

[Επισκέπτης]

O KΑΤΗΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΣ........


Το ΚΚΕ προπονούμενο να βγάλει τον λαό από το "τέλμα"...


"Ο λαός δεν πρέπει να 'χει άλλη μια χαμένη εκλογική μάχη, γιατί αλλιώς αναδεικνύεται συνένοχος σε ένα παρατεταμένο τέλμα"!!!!!!

Αυτά τα απίστευτα εδήλωσε χτες η Γ.Γ. του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα...
Εγκαλώντας και ενοχοποιώντας το λαό εάν δεν ψηφίσει ΚΚΕ...
Το οποίο, με μοχθηρία και κακεντρέχεια, σαν να επιχαίρει που ο λαός "καλά να πάθει!" αν δεν τους προτιμά...
Φανταστείτε να παίρναν και την εξουσία, τι θα μας περίμενε...

Ξινοί και πικρόχολοι, αντί να κάνουν βαθύτατη αυτοκριτική και να ερμηνεύσουν γιατί σε μια χώρα με 25% του πληθυσμού κάτω από το όριο φτώχειας το ΚΚΕ δεν καταφέρνει να πείσει πάνω από το 1/3 αυτού του φτωχού κόσμου, στρέφονται εναντίον του λαού αν δεν τους "κάθεται" και τον προειδοποιούν κουνώντας απειλητικά το δάχτυλο, ότι θα είναι συνένοχος στο τέλμα...
Με ψυχολογία και συμπλέγματα "παιδονόμων" της εργατικής τάξης, βλέποντας παντού εχθρούς και συνωμοσίες, εξισώνοντας τα πάντα με την ολέθρια λογική "τι μπρόκολα, τι λάχανα", καταλήγουν στο "όλοι αντάμα κι ο ψωριάρης χώρια" όπου τους καταδικάζει τελικά τούτος 'δω ο λαός με τον κοινό νου του και την έννοια του μέτρου και της "χρυσής τομής" που τον διέπει από Αρχαιοτάτων Χρόνων...
Και που σου λέει "Καλύτερα στο τέλμα, που 'χει και λίγη δροσιά, απ' αυτή την πύρινη κόλαση της αέναης τιμωρίας που μας περιμένει μ' αυτούς..."

Και γι' αυτό δεν έχουν, δυστυχώς για τα μεγάλα σοσιαλιστικά - κομμουνιστικά ιδανικά, ελπίδα σ' αυτή τη χώρα, οι διάφοροι Μαϊληδες και Διαμαντίνες Μανωλάκου...



http://aristerospatriotis.blogspot.com/2009/09/o-k.html