patari.org

[kostas Oikodomos]

Η ανεργία φέρνει κατάθλιψη, κυρίως στους Αμερικανούς παρά στους Ευρωπαίους

Η απώλεια της δουλειάς του φέρνει σε κάποιον κατάθλιψη τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις ΗΠΑ, αλλά τα ψυχολογικά συμπτώματα είναι ακόμη πιο έντονα στους Αμερικανούς από ότι στους Ευρωπαίους. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μία νέα βρετανο-αμερικανική επιστημονική έρευνα, που κάλυψε 13 ευρωπαϊκές χώρες (μεταξύ των οποίων την Ελλάδα) και τις ΗΠΑ.

Όταν μία επιχείρηση και κυρίως ένα εργοστάσιο κλείνει στις ΗΠΑ, οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι πολύ πιο έντονες σε σχέση με την Ευρώπη για τους εργαζόμενους που βγαίνουν στην ανεργία, παρόλο που η αμερικανική οικονομία θεωρείται ότι δημιουργεί πιο γρήγορα νέες θέσεις εργασίας από ό,τι η ευρωπαϊκή.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κάρλος Ριουμάλο-Χερλ του κέντρου ερευνών σε θέματα υγείας LSE Health της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό επιδημιολογίας "International Journal of Epidemiology", εστίασαν στις συνέπειες της διεθνούς οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2008 και επεκτάθηκε σταδιακά σε άλλες χώρες. Μια βασική συνέπεια της κρίσης ήταν η άνοδος της ανεργίας και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, η οποία έπληξε ιδιαίτερα τα άτομα 50 έως 64 ετών, που δεν μπορούν να ελπίζουν σε μία νέα δουλειά από τη στιγμή που απολύονται.

Η απώλεια του εισοδήματος από τον μισθό και η συνακόλουθη μείωση της μελλοντικής σύνταξης που αυξάνει τον κίνδυνο φτώχειας στην τρίτη ηλικία αλλά και στους νέους, καθιστά έναν πρώην εργαζόμενο πολύ ευάλωτο σε ψυχικές παθήσεις, σύμφωνα με την μελέτη. Η επιδείνωση της σωματικής υγείας, καθώς και της ψυχικής (κυρίως με την εμφάνιση κατάθλιψης), καθώς και η κατάχρηση αλκοόλ και άλλων ουσιών, είναι ανάμεσα στις συνέπειες της ανεργίας.

Η έρευνα έδειξε ότι η απώλεια εργασίας για οποιονδήποτε λόγο (κλείσιμο της επιχείρησης, απόλυση, συναινετική παραίτηση, λήξη της σύμβασης εργασίας) αυξάνει 4,8% κατά μέσο όρο την κατάθλιψη στις ΗΠΑ έναντι αύξησης 3,4% στην Ευρώπη. Ειδικότερα όμως, όταν πρόκειται για ανεργία λόγω κλεισίματος εργοστασίου, τότε τα συμπτώματα κατάθλιψης αυξάνονται κατά 28,2% στις ΗΠΑ έναντι 7,5% στην Ευρώπη, δηλαδή στην Αμερική το ψυχολογικό τίμημα για έναν βιομηχανικό μένει χωρίς δουλειά, είναι περίπου τετραπλάσιο.

Επίσης, σύμφωνα με την μελέτη, καθοριστικό ρόλο για τη βαρύτητα της κατάθλιψης παίζει το αυτονόητο, ότι όσο λιγότερες αποταμιεύσεις και περιουσιακά στοιχεία (κινητό και ακίνητο πλούτο) έχει κάποιος απολυμένος, τόσο βαρύτερα η απόλυσή του επιδρά στον ψυχισμό του.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα νέα ευρήματα αναδεικνύουν τον ζωτικό ρόλο που έχουν τα κοινωνικά προγράμματα («δίχτυα ασφαλείας»), για να μετριάσουν όχι μόνο τις οικονομικές, αλλά και τις ψυχικές συνέπειες της απώλειας εργασίας, ιδίως για όσους ανέργους δεν διαθέτουν «μαξιλάρι» αποταμιεύσεων. Σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με την μελέτη, ο μέσος Ευρωπαίος εργαζόμενος έχει δημιουργήσει μεγαλύτερο τέτοιο «μαξιλάρι» πριν τη σύνταξή του, σε σχέση με τον Αμερικανό, πράγμα που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί ο τελευταίος νιώθει τόσο μεγαλύτερη κατάθλιψη, όταν μένει χωρίς δουλειά.

Σε συνοδευτικό σχόλιο στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, η καθηγήτρια επιδημιολογίας Λάϊζα Μπέρκμαν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ανέφερε ότι «η απώλεια εργασίας είναι μια βαθιά επώδυνη εμπειρία. Καθώς οι οικονομίες παγκοσμιοποιούνται περισσότερο και η αλλαγή δουλειάς γίνεται ολοένα συχνότερο φαινόμενο, θα γίνεται όλο και πιο σημαντική η υλοποίηση εκείνων των πολιτικών που θα επιτρέπουν και στις κοινωνίες και στους ανθρώπους να γίνονται πιο ανθεκτικοί (στις κρίσεις)».

Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση:
http://ije.oxfordjournals.org/content/early/2014/06/13/ije.dyu048.short?rss=1

Πηγή: http://www.skai.gr/news/lifestyle/article/260793/i-anergia-fernei-katathlipsi-kurios-stous-amerikanous-para-stous-europaious/#ixzz35r2XUELF


Επιδερμική ανάλυση από την βρετανο-αμερικανική επιστημονική έρευνα, που δεν καταβαίνουν γρί από την κατάθλιψη που υφίσταται ο αμερικανός εργάτης, από το κλείσιμο των εργοστασίων, και στις ηλιθιότητες που μας πασάρει η καθεστωτική καθηγήτρια επιδημιολογίας Λάϊζα Μπέρκμαν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, λέγοντας «πως καθώς οι οικονομίες παγκοσμιοποιούνται όλο περισσότερο η αλλαγή δουλειάς γίνεται ολοένα συχνότερο φαινόμενο. θα γίνεται όλο και πιο σημαντική η υλοποίηση εκείνων των πολιτικών που θα επιτρέπουν στις κοινωνίες και στους ανθρώπους να γίνονται πιο ανθεκτικοί στις κρίσεις».

Η μεγαλύτερη κατάθλιψη που υφίστατε ο αμερικανός εργάτης οφείλεται στο ότι είχε το πιο πλούσιο βιοτικό επίπεδο στον κόσμο. Όπως και η αμερικάνικη οικονομία ήταν η πιο ισχυρή του κόσμου. Όταν άνοιξαν τα σύνορα και τα αμερικάνικα εργοστάσια άρχισαν να μεταναστεύουν σαν τα χελιδόνια στην Κίνα λόγο φτηνού κόστους εργασίας, οι αμερικάνοι εργάτες που πίστευαν στο «αμερικάνικο θαύμα» έχασαν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Η ψυχολογία τους έπεσε στο ναδήρ καθώς, πίστευαν πως θα ήταν οι τελευταταίοι που θα έμεναν χωρίς δουλεία και δίχως να δεν υπήρχουν εναλλακτικές λύσεις. Όπως της μετανάστευσης, σε άλλες χώρες, καθώς το βιοτικό επίπεδο ήταν πολύ κατώτερο από αυτό της Αμερικής.

Είναι σαν ένας ευρωπαίος εργάτης να πήγαινε μετανάστης στο Πακιστάν ή στην Ινδία για μια καλύτερη ζωή. Όσο για την αλλαγή δουλειάς κάτω από την παγκοσμιοποίηση είναι όνειρο θερινής νυκτός για τους αμερικανούς εργάτες. Τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις της αμερικής θα συνεχίσουν να μεταναστεύουν σε Κίνα, Ινδια, και όποιες επιχειρήσεις θα είναι αναγκασμένες να παραμένουν στην Αμερική θα χρησιμοποιούν τους λατίνους λαθρομετανάστες από το Μεξικό που εργάζονται με το 1/4 του μισθού και του μεροκάματο του αμερικανού εργάτη.

Οί δε λεγόμενες επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας στην Αμερική, θα είναι αυτό-ποιημένες και θα τις χειρίζονται με τα κομπιούτερς, και θα χρειάζονται όλο και λιγότερους εργάτες. Επομένως δεν υπάρχει κάν το έδαφος για νέες θέσεις εργασίας και αλλαγής δουλειάς που αναφέρει η καθηγήτρια επιδημιολογίας Λάϊζα Μπέρκμαν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Απεναντίας η ανεργία θα μεγαλώνει σαν μια βαθειά αρρώστια που κατατρώει τα σωθικά του αμερικάνικου καθώς και του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος που έχει περιέλθει στο τελευταίο στάδιο της αυτοκαταστροφής του και δεν υπάρχει καμία σωτηρία όχι μόνο για τους αμερικανούς εργάτες αλλά και για όλη την ανθρωπότητα.

Ο σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα είναι επίκαιρος όσο ποτέ και ας μας λέει το ΚΚΕ πως οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για τον σοσιαλισμό.