patari.org

[ο μπαρμπαγιάννης]

Επαληθεύει καθημερινά, τη λαική παροιμία «εκεί που έφτυνε χθές, γλύφει σήμερα».

Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ξεθώριασε, «το σκίσιμο του Μνημονίου» αντικαταστάθηκε από τον Τσίπρα με το «συνεργαζόμενος στενά με τους ευρωπαίους και διεθνείς μας εταίρους» η μονομερής διαγραφή του χρέους μεταμορφώθηκε στην επιστολή Βαρουφάκη ως «οι ελληνικές αρχές τιμούν τις οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας προς όλους τους πιστωτές». Όλα αυτά, μέσα σε πέντε μήνες.

Τι γίνεται λοιπόν από δω και πέρα ;

Η πιο πιθανή περίπτωση είναι να συμφωνήσουν (εάν δεν έχουν συμφωνήσει), βαπτίζοντας το ψάρι κρέας, όπως είπε και ο Γλέζος, λίιγο πριν τα ξαναδιπλώσει.

Όμως αυτό σημαίνει μέτρα. Μέτρα που κυρίως θα πλήξουν τον έλληνα φορολογούμενο, ο οποίος είναι ήδη με την πλάτη στον τοίχο. Το να ισχυρίζονται χωρίς ντροπή πως δεν θα μειώσουν μισθό & συντάξεις δεν λέει τίποτε, από τη στιγμή που από μόνη της η αύξηση του ΦΠΑ στα τιμολόγια της ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, θα σημάνει επιπλέον μείωση του οικογενειακού κορβανά.

Μια άλλη περίπτωση θάταν, να θελήσουν με διάφορα προσχήματα μια αλλαγή του κυβερνητικού σκηνικού, είτε μέσα από μια διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με μια γενικότερη συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων, για να μας βγάλουν κι αυτοί με τη σειρά τους από την κρίση.

Όμως τα μέτρα παραμένουν μέτρα, χωρίς την εφαρμογή των οποίων, οι Ευρωπαίοι δεν δίνουν λεφτά. Αλλά και να δώσουν, αυτά θα πάνε στην εξόφληση του χρέους.

Αρα, έχουμε και πάλι μια τρύπα στο νερό, άσε που είναι κομμάτι δύσκολο να βρεθούν τόσοι ηλίθιοι για αυτή την αποστολή αυτοκτονίας.

Και μια ακόμη περίπτωση, θάταν η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, την δραχμή. Όχι μόνο γιατί αποτελεί μια απάντηση των εκβιασμό της Ευρώπης, αλλά γιατί σήμερα με την ΕΚΤ να διατηρεί το αποκλειστικό προνόμιο έκδοσης χρήματος, η ρευστότητα στις χώρες μέλη του ευρώ κινείται σύμφωνα με τις ορέξεις και τα συμφέροντας της ΕΕ. Το είδαμε χαρακτηριστικά στην περίπτωση της Κύπρου, όπου με την έλλειψη ρευστότητας πέρασαν τη θηλιά στο λαιμό του κυπριακού λαού, αλλά το ζούμε και σήμερα στην Ελλάδα, όπου η ρευστότητα κατάντησε σαν «φιλί της ζωής».

Παρά την λεηλασία από την κυβέρνηση και των τελευταίων ταμειακών διαθεσίμων της χώρας (και μάλιστα για την εξόφληση δόσεων του δανείου) και την έλλειψη κάθε προετοιμασίας (παρά την πληρότητα των τεχνικών υποδομών), η επιστροφή στην δραχμή και η έξοδος από ευρωζώνη & ΕΕ, είναι το επόμενο αναγκαίο βήμα.

Παρόλο που κάποιοι εμφανίζουν το θέμα της δραχμής σαν "μάνα εξ ουρανού", η δραχμή από μόνη της δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα, γι’ αυτό και είναι το πρώτο βήμα ..

Η στροφή προς τη BRICKS, θα βοηθούσε προσωρινά οικονομικά την ρευστότητα

Ο κρατικός έλεγχος στις τράπεζες

Το κλείσιμο των συνόρων

Η αγορά των Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας θα αποτελούσε ένα σοβαρό κίνητρο για την επαναδραστηριοποίηση ελληνικών αγροτικών εξαγωγικών βιομηχιών και την εισαγωγή συναλλάγματος και την αρχή για την επανασύσταση των άλλων μεγάλων βιομηχανιών.

[ΓΙΩΡΓΟΣ]

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΘΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙ

Ναι, η δραχμή δεν είναι πανάκια. Αλλά το πρόβλημα εκτός από οικονομικό, είναι και ηθικό.

Η ''αριστερά'' που ξέρουμε, δεν ήθελε και δεν θέλει να ξεκόψει από τις παραδόσεις της. Πάντοτε η σταλινική αριστερά, προσπαθούσε να εντάξει το μέλλον της, σαν το αναγκαίο βοήθημα της αστικής τάξης.

Η συνεργασία με τα αφεντικά, το ''δημοκρατικό'' πέρασμα στο σοσιαλισμό, και τέλος η καπιταλιστική Ευρώπη ''των λαών'', υπήρξε η φυσική εξέλιξη κάποιων μικροαστών που σαν κακομαθημένα παιδάκια, αντιδρούσαν επειδή τους αρνιόντουσαν να τους δώσουν ένα ξεροκόμματο....

Και τώρα τα ίδια. Δεν θέλουν να φαντάζονται καν το ενδεχόμενο, να κυβερνήσουν χωρίς τους προστάτες τους. Δεν έχουν στο μυαλό τους,
την πιθανότητα, ότι και ακόμα να τα δώσουν όλα, θα φάνε στο τέλος κλωτσιά. Εδώ τα μεγάλα Ευρωπαϊκά κράτη βρίσκονται σε μεγάλους μπελάδες, λόγω της κρίσης. Γιατί να εξακολουθήσουν να δανείζουν τη χώρα μας;

Το μυαλό τους είναι γεμάτο σκατά.

Θέλουν να πιστεύουν ότι σε κάθε περίπτωση θα εξασφαλίσουν το Ευρωπαϊκό τους μέλλον. Και μάλιστα έχουν προσδιορίσει και το...πόσο αριστερή είναι η κάθε φατρία ανάλογα με το επίπεδο σχέσεων απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά σειράν αναφέρω όσα κυκλοφορούν στις μέρες μας που εκφράζουν και τις ποικιλόμορφες αντιλήψεις τους.

α. στο τέλος θα συμφωνήσουμε με τους Εταίρους μας με αμοιβαίες υποχωρήσεις.
β. με έντιμο συμβιβασμό.
γ. θα χρεοκοπήσουμε μέσα στη Ε.Ε.
δ .Θα βγούμε από την Ε.Ε., αλλά θα μείνουμε στο ευρώ και την ευρωζώνη
ε. Ακόμη και αυτή που μιλάνε για δραχμή θέλουν την παραμονή τους στην Ευρωζώνη.
στ. Τέλος το ΚΚΕ που υποτίθεται ότι είναι εναντίον της Ε.Ε. μας δηλώνει, ότι αν αποχωρήσουμε τώρα θα είναι επιζήμιο για τι χώρα.

Επομένως να μείνουμε στα ίδια.

Δεν έχει μείνει τίποτα λοιπόν αριστερό, από τα στελέχη των κομμάτων που θέλουν να αυτοαποκαλούνται αριστερά.

Ήρθε η ώρα να πεθάνουν, για να δώσουν τη θέση τους......στη νέα ΑΡΙΣΤΕΡΑ που γεννιέται στις μέρες μας.