Obelix
Συμμετέχουν: 08 Δεκ 08 Δημοσιεύσεις: 4201
|
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 24, 2016 10:15 pm Θέμα δημοσίευσης: Ενδεχόμενη επέμβαση του στρατού |
|
|
Ο στρατός δεν έχει κάνει μόνο το 1967. Έχει κάνει και το 1909, και το 1922, και την ανταρσία των στρατιωτών που τους διέταξαν να χτυπήσουν τους απεργούς της Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 1936, αλλά αυτοί, απεναντίας, ενώθηκαν μαζί τους...
Το 1967 ιδιαιτέρως, δεν "έπεσε από τον ουρανό", όπως επιμένουν να σαχλαμαρίζουν όσοι θέλουν να πείσουν τον κόσμο ότι όποτε επιθυμεί η αντίδραση, όποτε αποφασίσουν οι Η.Π.Α., αρκεί να δώσουν μια διαταγή και αμέσως τα τανκς βγαίνουν στους δρόμους και σαρώνουν όποιων σηκώνει κεφάλι. Το πραξικόπημα των συνταγματαρχών αφ' ενός βρήκε τον Λαό ανοργάνωτο, συγχυσμένο, προδομένο και αιφνιδιασμένο από τις ίδιες του τις ηγεσίες, και - το κυριότερο! - εξαντλημένο ύστερα από χρόνια ολόκληρα αιματοκυλίσματος με την αστυνομία, την ΕΣΑ, τις παρακρατικές συμμορίες...Ο κόσμος είχε ήδη παραδοθεί πριν τα τανκς βγουν στους δρόμους. Διαφορετικά δεν θα έβγαιναν!
Το 1967 η κατάργηση των πολιτικών ελευθεριών και του συντάγματος εξαγοράστηκε, από την πρώτη ημέρα, με μεγάλες οικονομικές παραχωρήσεις: Γενναίες αυξήσεις, κατάργηση των χρεών των αγροτών (ΠΟΥ κάτι τέτοιο σήμερα;;;) καθιέρωση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων στα ΑΕΙ και πλήθος άλλα. Σήμερα ΤΙ θα προσέφερε μια χούντα τύπου 1967; 4ο, 5ο, 6ο μνημόνιο;...
Πέρα από αυτό, οι συνταγματάρχες, μετά την 21η Απριλίου του 1967, έθεσαν σε ολοκληρωτική κίνηση πολλές και διάφορες κατακτήσεις τους οι οποίες είχαν εδραιωθεί 20 έτη νωρίτερα, με την επικράτηση των μοναρχοφασιστών στον εμφύλιο πόλεμο. Ο στρατός είχε ενεργό συμμετοχή στην πολιτική ζωή, η θέληση και τα "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" των στρατηγών καθόριζαν αποφασιστικά την πολιτική της όποιας κυβέρνησης, οι πολίτες δικάζονταν για χρόνια από στρατοδικεία (π.χ. η Έλλη Παππά) η ΕΣΑ, όπως έλεγε απροκάλυπτα και η ονομασία της ("Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία") συμμετείχε ενεργά σε επιχειρήσεις καταστολής διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων, ιδιαίτερα στην επαρχία, η τηλεόραση και το ραδιόφωνο ελέγχονταν κατά βάσιν από τον στρατό (ΥΕΝΕΔ - "Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων", ενώ το ΕΙΡΤ, μετέπειτα ΕΡΤ, δεν εμφανίστηκε παρά το 1966 για να περάσει και αυτό υπό τον άμεσο έλεγχο του στρατού ύστερα από ένα μόλις έτος). Όλα αυτά είχαν εδραιωθεί από το αμερικανόδουλο αντιδραστικό μέρος των Ενόπλων Δυνάμεων ύστερα από αιματηρή αναμέτρηση με την Εργατική Τάξη και των εξεγερμένο Λαό. Τις κατακτήσεις τους αυτές εφάρμοσαν οι συνταγματάρχες το 1967 παραμερίζοντας το "κοινοβούλιο" και τα κόμματα που είχαν υποστεί "εμπλοκή" ύστερα από τα γεγονότα του 1961 - 1966 και τον (αποφασιστικό πλην ατελέσφορο) ξεσηκωμό του Λαού κατά την περίοδο αυτήν. Σήμερα κάθε τι παρόμοιο θα έπρεπε να ξαναχτίσουν από το μηδέν - και ο καθένας καταλαβαίνει πως κάτι τέτοιο είναι παρανοϊκή ουτοπία.
Το "κοινοβούλιο", όπως και τότε έτσι και τώρα, έχει εκτροχιαστεί. Και ήδη κάνει την εμφάνισή της με πάταγο η πλήρης αδυναμία του να κινηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση - κυρίως να περάσει έστω και το παραμικρό από τα μέτρα που απαιτεί το 4ο Ράιχ. Μετά την προγραμματισμένη συνάντηση κορυφής της 6ης Μαρτίου ο Τσίπρας σχεδιάζει σύγκλιση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, πράγμα το οποίο αναδύει έντονες απόπνοιες Παπαδήμου και "οικουμενικής κυβέρνησης" - αν και κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ΤΙ είναι δυνατόν να προσδοκούν από μια τέτοια μεθόδευση. Μια τέτοια εξέλιξη ισοδυναμεί με την εξαφάνιση ΟΛΩΝ πλέον των κομμάτων. Συνακόλουθα και του κοινοβουλίου. Και αυτό ισχύει και για ενδεχόμενες εκλογές οι οποίες θα οδηγήσουν και πάλι σε παρόμοια σχήματα, μέσα σε μια πρωτοφανή αποχή.
Όλα αυτά είναι δυνατόν να φέρουν στο προσκήνιο τον στρατό. Όχι όμως τους νοσταλγούς του 1967, αλλά τους εντελώς αντιθέτους (αν μη τι άλλο, στην πράξη): Από τους απλούς στρατιώτες, πρώτα και κύρια, οι οποίοι πλήττονται από τον φασισμό του 4ου Ράιχ όπως και όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, έως εκείνους τους (χαμηλόβαθμους κυρίως) αξιωματικούς οι οποίοι ίσως εμφορούνται από αντιδραστικές και πεπαλαιωμένες αντιλήψεις περί εθνικισμού και "μεγάλης ιδέας", αλλά για αυτόν ακριβώς τον λόγο επαναστατούν ενάντια στην Νέα Τάξη και τις εθνομηδενιστικές επιταγές της. Ένα στρατιωτικό κίνημα σήμερα θα συμμαχούσε με τον δοκιμαζόμενο Λαό, θα τσάκιζε τους "κυνοβουλευτικούς" δοσιλόγους του 4ου Ράιχ, θα καταργούσε τα μνημόνια, θα οδηγούσε την Ελλάδα εκτός Ε.Ε. Κάπου, βέβαια, θα συναντούσε το όριά του (δεν θα μπορούσε κανείς να περιμένει από αξιωματικούς σαν αυτούς που περιγράψαμε να προχωρούσαν έως τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της Ελλάδας). Στο μεταξύ όμως η ώθηση που θα είχε δοθεί, το ξεκαθάρισμα του πολιτικού σκηνικού από την μνημονιακή κόπρο του Αυγείου και η εξέγερση που θα είχε πυροδοτηθεί στον Λαό θα ήταν αδύνατον να αναχαιτιστεί. Όσοι από τον στρατό δεν θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις, θα κάθονταν απλά στην άκρη όσο καιρό χρειαζόταν για να εγκλιματιστούν σε αυτές. _________________ ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS! |
|