patari.org

[Patarisios]

Συνάντηση Ρέντσι, Μέρκελ και Ολάντ για το μέλλον της ΕΕ μετά το Brexit

Η Άγκελα Μέρκελ, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Ματέο Ρέντσι, Ο Ντέιβιντ Κάμερον και ο Μπαράκ Ομπάμα σε μίνι σύνοδο κορυφής στο Ανόβερο της Γερμανίας

Στη συνέχεια ο Ιταλός Πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι θα συναντηθεί με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και το Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ σε ένα ιταλικό νησί τη Δευτέρα (22 Αυγούστου) για να συζητήσουν τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσει η ΕΕ μετά την απόφαση σοκ της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ένωση.

Η συγκέντρωση στο νησί Βεντοτένε έρχεται τρεις εβδομάδες πριν από την άτυπη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στη Μπρατισλάβα. Πρόκειται να πραγματοποιηθεί χωρίς τη Βρετανία και έχει ως στόχο να χαράξει μια νέα πορεία για την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το Brexit, η οποία από την άποψη μας προβλέπεται τραγικά αποτυχημένη.

Ο Ρέντσι επέλεξε το μικρό νησί στα ανοικτά της Νάπολης ως τόπο συνάντησης για τις συνομιλίες λόγω του ρόλου που επιτέλεσε το Βεντοτένε στην ίδρυση της ΕΕ, όπως ανέφερε την Τετάρτη η ιταλική κυβέρνηση. Το νησί λειτούργησε και ως φυλακή για τους πολιτικούς αντιπάλους της φασιστικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, και ήταν εκεί που οι τρόφιμοι Ερνέστο Ρόσι και Αλτιέρο Σπινέλι συνέγραψαν το «Μανιφέστο Βεντοτένε», το οποίο θεωρείται ακόμα από πολλούς ως βασική κινητήρια δύναμη πίσω από τους σχεδιασμούς για την ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Το φασιστικό μανιφέστο του 1941 προέβλεπε ομοσπονδοποίηση των ευρωπαϊκών κρατών η οποία θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα δεσμό μεταξύ των χωρών μελών και να αποτρέψει ενδεχόμενο νέο πόλεμο. Παρόλα αυτά ο δεσμός αυτός αποδείχτηκε νέα φενάκη και κατά την γνώμη μας οδεύει σε νέα διάλυση.

Η Βρετανία εξέπληξε την Ευρώπη, όταν η πλειοψηφία αποφάσισε με δημοψήφισμα πριν δύο μήνες να αποχωρήσει από την ΕΕ, πυροδοτώντας ένθερμες συζητήσεις για το μέλλον της Ένωσης και για την ανάγκη επιστροφής σε καθεστώς ελεύθερης και δημοκρατικής συνεργασίας.

Στις πρώτες συνομιλίες τους μετά το δημοψήφισμα στα τέλη Ιουνίου, ο Ολάντ, η Μέρκελ και ο Ρέντσι- οι ηγέτες των τριών μεγαλύτερων οικονομιών της ευρωζώνης – προχώρησαν σε νέα απόπειρα αναστήλωσης της καταρρέουσας… «Eνωμένης» Ευρώπης.

Τον περασμένο μήνα, ο Ρέντσι δήλωσε ότι το Brexit αποτελεί «μια πολιτική ήττα» για την «ενωμένη» Ευρώπη και ένα «κάλεσμα αφύπνισης», όπως το βάπτισε, που έδειξε όμως ότι μια επείγουσα αλλαγή είναι απαραίτητη. (Αλλαγή; Ποια αλλαγή;)

Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο Ρέντσι περιέγραψε το όραμά του για την Ευρώπη σε ένα έγγραφο εννέα σελίδων. Από μεριά μας θεωρούμε ότι το «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο» και ο διορισμός ενός «σούπερ Υπουργού Οικονομικών για όλη την ευρωζώνη», που θα υποστηρίζεται από τις γαλλικές και γερμανικές και ιταλικές κεντρικές τράπεζες είναι μια νέα επιστροφή στην γνωστή μεταπολεμική αποτυχία.

Από την πλευρά του, ο Ολάντ καλεί για «δημοσιονομική και κοινωνική εναρμόνιση» στην ευρωζώνη μετά το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος. Το ερώτημα όμως είναι πως είναι δυνατό να εναρμονιστούν οι 19 χώρες της ευρωζώνης και με ποιο τρόπο είναι δυνατό να απορροφούν ασύμμετρα σοκ.

Από την μεριά του ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ισχυρίζεται, ότι η Γερμανία τηρεί μια πιο μέτρια στάση, με το να προτρέπει τα κράτη μέλη να είναι πιο ρεαλιστικά και να υιοθετήσουν μια «διακυβερνητική προσέγγιση» για την επίλυση των προβλημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με ορισμένους, η πιο ρεαλιστική μεταρρύθμιση είναι η δημιουργία ενός προûπολογισμού της ευρωζώνης, παράλληλα με τον ευρύτερο προûπολογισμό της ΕΕ, που θα επέτρεπε στις 19 χώρες της ζώνης του ευρώ να απορροφούν ασύμμετρα σοκ! Αυτό κατά τη γνώμη μας μπορεί κάλλιστα να είναι ένα ακόμα βήμα προς την διάλυση.

Παρόμοιες ιδέες συζητήθηκαν εκτενώς και το 2012 και λέγεται ότι έλαβαν ευρεία υποστήριξη από τις βασικές χώρες της ΕΕ, πάντα περιλαμβανομένης της Γαλλίας και της Γερμανίας. Οι συζητήσεις, όμως, κόλλησαν στις λεπτομέρειες και οι επερχόμενες εκλογές στη Γαλλία και τη Γερμανία μέσα στο 2017 υποδηλώνουν ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να δούμε ανεκτό προûπολογισμό της ευρωζώνης στο εγγύς μέλλον. Περιττό να επισημάνουμε ότι η Ευρωζώνη είναι ήδη σε τροχιά διάλυσης.