patari.org

[Jeronimo]

Η φιλοδυτική και παιδαριώδης εξωτερική πολιτική του ΓΑΠ έφεραν τη χώρα σε περισσότερο δεινή θέση από ότι ήταν πριν

Στροφή της Μόσχας από την Αθήνα στην Αγκυρα

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Η Ελλάδα δεν αποτελεί πλέον υψίστης προτεραιότητας στρατηγικό ενεργειακό τόπο για τη Μόσχα.

Η πρόσφατη επίσκεψη εργασίας του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και οι συναντήσεις του με τον πρόεδρο Μεντβέντεφ και τον πρωθυπουργό Πούτιν περιορίστηκαν στον «απολογισμό» των υπαρχόντων σχεδίων (πετρελαιαγωγός Μπουργκάς -Αλεξανδρούπολης και αγωγός φυσικού αερίου) και στην προσπάθεια υλοποίησής τους, χωρίς ιδιαίτερη όμως πίεση από τη Μόσχα αυτό να γίνει σύντομα.

Η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός προσήλθε στη Μόσχα με εμφανή διάθεση μεγαλύτερης συνεργασίας, αποκηρύσσοντας στην πράξη τις προεκλογικές εξαγγελίες για «αναθεώρηση» της συμφωνίας Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης για οικονομικούς και περιβαντολλοντικούς λόγους, που είχε τότε ενοχλήσει τη Μόσχα. Η ελληνική πλευρά ήταν τώρα προθυμότατη να «προχωρήσει το συντομότερο δυνατόν» ο πετρελαιαγωγός και δήλωσε «έτοιμη» να υπογράψει νομική συμφωνία για την ίδρυση του φορέα για τον αγωγό φυσικού αερίου Σάουθ Στριμ.

Επιπροσθέτως, δήλωσε πρόθυμη παρά την οικονομική κρίση να προωθήσει τις εμπορικές σχέσεις με τη Μόσχα, που σημείωσαν όμως βουτιά κατά 40% μέσα στο 2009.

Η ρωσική ηγεσία προτίμησε να εστιάσει το ενδιαφέρον της περισσότερο σε λόγια παρηγοριάς και συμπαράστασης στην οικονομική κρίση της Ελλάδας, προτείνοντας κομψά ακόμα και την ελληνική προσφυγή στην Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ.

Με δυο λόγια, η Μόσχα έδειξε ότι έχει χάσει ή στην καλύτερη περίπτωση έχει αναθεωρήσει σοβαρά την επίμονη θέση της μέχρι το 2008 περίπου, ότι η Ελλάδα είναι «στρατηγικός εταίρος της» στη Νότια Ευρώπη, «η νότια ενεργειακή πύλη» των ρωσικών ενεργειακών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Από τις αρχές του χρόνου, το ρόλο του «στρατηγικού εταίρου» η Μόσχα τον έχει αποδώσει επισήμως στην Τουρκία, με τη 10ή!! κατά σειρά συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Τ. Ερντογάν στη Μόσχα.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι η Αθήνα γνώριζε καλώς από τις 10 Ιανουαρίου αυτή τη ρωσική στροφή. Αλλά κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Παπανδρέου στη Μόσχα, είτε δεν μπόρεσε είτε δεν θέλησε να μετριάσει, έστω, το μέγεθος αυτής της ρωσικής μεταβολής. Η Αθήνα εμφανίστηκε απλώς στη Μόσχα έτοιμη να προωθήσει τα «υπεσχημένα της» και τίποτα παραπάνω.

Ετσι, η ελληνορωσική συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, που τόσο διαφημίστηκε τα προηγούμενα χρόνια ως σημείο «αναβάθμισης» του στρατηγικού ρόλου της Ελλάδας στον τομέα της ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή αλλά και στην Ε.Ε., κινδυνεύει σοβαρότατα πια να μετεξελιχθεί σε μια περιορισμένη γεωγραφικά συνεργασία, χωρίς τα αρχικά γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη.

Οι συγκρίσεις με τη ρωσοτουρκική συνεργασία -που δεν μπόρεσαν να «χτυπήσουν καμπανάκι» στην Αθήνα- είναι συντριπτικές.

Για τη Μόσχα, η Αγκυρα αυτή τη στιγμή είναι σχεδόν ισότιμος οικονομικός εταίρος της παρόμοιος με το σύνολο της Ε.Ε.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η Μόσχα θέλει τώρα την Τουρκία να παίζει το ρόλο του διαμετακομιστή του ρωσικού φυσικού αερίου, αλλά και πετρελαίου, προς χώρες της Μέσης Ανατολής, αλλά και προς την Ευρώπη: Με τη συμφωνία κατασκευής υποθαλάσσιων αγωγών φυσικού αερίου από τη Μαύρη Θάλασσα μέσω των τουρκικών υδάτων (που η Τουρκία τα έχει προεκτείνει εδώ και πολλά χρόνια στα 12 ν.μ.), εκτός των άλλων παρουσιάζεται ο κίνδυνος «παράκαμψης» της Βουλγαρίας (και κατ' επέκταση και της Ελλάδας σε ό,τι αφορά στο νότιο παρακλάδι του Σάουθ Στριμ). Επιπροσθέτως αν μπει μπροστά η κατασκευή του αγωγού ρωσικού πετρελαίου Σαμσούντα-Τσεϊχαν, όχι μόνον παρακάμπτεται η μεταφορά πετρελαίου μέσω των Δαρδανελίων, αλλά, εξ αυτού του λόγου και μόνον, μειώνεται η στρατηγική σημασία της κατασκευής του αγωγού ρωσικού πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Αντιθέτως αναβαθμίζονται πλήρως λόγω Τσεϊχάν το νότιο Αιγαίο και η Αν. Μεσόγειος, με ό,τι επίπτωση μπορεί να έχει αυτό σε άλλα καυτά θέματα, που αφορούν στην Ελλάδα και την Κύπρο στην υφαλοκρηπίδα και στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες.

Το τελευταίο στοιχείο, που αφορά στο μέλλον αλλά είναι άκρως σοβαρό, είναι η ρωσοτουρκική συμφωνία για κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου, ρωσικής τεχνολογίας, στην Τουρκία. Το θέμα αυτό άλλωστε απασχόλησε ιδιαίτερα τους πρωθυπουργούς Ελλάδας και Ισραήλ, στην τυχαία συνάντησή τους για δείπνο, τη Δευτέρα το βράδυ στη Μόσχα, με τον κ Νετανιάχου να δείχνει πολύ ανήσυχος.

Καθώς το παιχνίδι αγριεύει, η Αθήνα πρέπει να «ξυπνήσει». Την ανάγκη αυτή την αποτυπώνει πολύ καλά το κείμενο εργασίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Αναλύσεων για θέματα Αμυνας και Ασφάλειας: «Η Αθήνα σε ένα γενικότερο πλαίσιο θα έπρεπε να "ξυπνήσει" από τον γεωπολιτικό "λήθαργο" και να αντιληφθεί πως το παιχνίδι στην περιοχή μας έχει αγριέψει και πως την περίοδο που διανύουμε λαμβάνει χώρα ευρεία ανακατανομή δυνάμεων με αποτέλεσμα να μεταβάλλονται λεπτές ισορροπίες... Κάθε απουσία με πρόφαση την οικονομική δυσπραγία αναμένεται να δημιουργήσει σοβαρότατα ζητήματα στο άμεσο μέλλον. Ζητούμενο πλέον είναι η αποφασιστική παρουσία της χώρας μας στη φυσικό της χώρο, που δεν είναι άλλος από τον άξονα Μαύρη Θάλασσα - Στενά - Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειος...».

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=21/02/2010&id=134201

[Jeronimo]

Στροφή της Ρωσίας και προς στα Σκόπια

Η ΡΩΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΧΡΗΣΗ
Αλλαγή πλεύσης στο Σκοπιανό

Οταν ο Γ. Παπανδρέου μετέβη πρόσφατα στη Μόσχα είχε ασφαλώς πολλά προβλήματα στο μυαλό του, με πρώτη την οικονομική κρίση και τα διμερή θέματα όπως το ενεργειακό.

Ομως ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που τον απασχολούσε ήταν η φημολογούμενη αλλαγή στάσης της Μόσχας στο θέμα της ονομασίας της «Μακεδονίας». Μέχρι σήμερα η ρωσική θέση στο θέμα αυτό ήταν ότι σε περίπτωση επίτευξης συμφωνίας για ονομασία για διεθνή χρήση (π.χ. «Βόρεια Μακεδονία») η Ρωσία θα υιοθετούσε αυτή τη νέα ονομασία έναντι της σημερινής συνταγματικής.

Ομως ορισμένες πρόσφατες εξελίξεις δημιούργησαν νέα δεδομένα σχετικά με τη ρωσική στάση. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ρωσία προτίθεται να συνεχίσει να αναγνωρίζει τη γειτονική χώρα με το συνταγματικό της όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συμφωνία για την ονομασία για διεθνή χρήση, στην οποία θα κατέληγαν οι διαπραγματεύσεις Νίμιτς.

Η πιο πρόσφατη ένδειξη για την αλλαγή πλεύσης της Μόσχας έγινε στη Διάσκεψη του Μονάχου που πραγματοποιήθηκε στις αρχές του μήνα. Στο περιθώριο της διάσκεψης πραγματοποιήθηκε συνάντηση του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ρωσίας Σ. Ιβάνοφ με τον πρόεδρο Ιβάνοφ της ΠΓΔΜ. Στη συνάντηση αυτή, ο ρώσος αξιωματούχος, σύμφωνα με πληροφορίες κι όπως προκύπτει και από την ανακοίνωση, εμφανίστηκε να διαβεβαιώνει τον συνομιλητή του ότι, ανεξαρτήτως της έκβασης των διαπραγματεύσεων στον ΟΗΕ, η Ρωσία θα συνέχιζε να αναγνωρίζει τη γειτονική χώρα με το συνταγματικό της όνομα.

Οπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα μετα το πέρας της συνάντησης: «Στη μακρά συζήτηση που είχε με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Ιβάνοφ, ο πρόεδρος Ιβάνοφ εξέφρασε την ικανοποίησή του από τη συνεχιζόμενη συνεργασία μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Δημοκρατίας της "Μακεδονίας" στο πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.

»Ο πρόεδρος εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη συνεχιζόμενη αναγνώριση της χώρας με τη συνταγματική της ονομασία, από την ημέρα της ανεξαρτησίας της, κάτι που αναγνωρίζεται από τη μακεδονική κοινή γνώμη». Και η ανακοίνωση συνεχίζει:

«Από την πλευρά του ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ρωσίας, Ιβάνοφ, συμφώνησε ότι οι γενικές σχέσεις είναι καλές και επεσήμανε ότι η Ρωσία πάντοτε αναγνώριζε τη συνταγματική ονομασία του μακεδονικού κράτους και ότι αυτή η στήριξη θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από την έκβαση της διαδικασίας που λαμβάνει χώρα αυτό τον καιρό στα Ηνωμένα Εθνη». Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα υποαντιπροσωπευόταν στη Διάσκεψη του Μονάχου (μόνο ο έλληνας πρέσβης στη Γερμανία ήταν παρών).

ΤΑΚΗΣ ΜΙΧΑΣ

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=21/02/2010&id=134204

[vngelis]

Το σκοτεινο/βαθυ κρατος αναλογα πως μεταφραστη εχει συγκλονιση την γειτονικη Τουρκια για τις παραστρατιωτικες ομαδες που λειτουργουσαν στην εποχη του Ψυχρου Πολεμου, δηλαδη η Τουρκικη Γκλαντιο, και τωρα υποτιθεται χτυπιωνται απ'την κυβερνηση.

http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/7225889.stm

Απ'την αλλη ειναι η αιωνια κοντρα με τον Στρατο στην προσπαθεια προς την ΕΕ εκ μερους του Ερντογαν.

[Επισκέπτης]

[Επισκέπτης]

[Μαύρα εθνικά χάλια]

Σε κίνδυνο η έδρα Κοραή
Στο King’s College

Η έδρα Κοραή στο King's College του Λονδίνου, η οποία ιδρύθηκε το 1919, κινδυνεύει να έχει την τύχη πολλών τμημάτων νεοελληνικών σπουδών που, χωρίς στήριξη, δεν αντέχουν στα νέα δεδομένα.

http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_24/02/2010_391977

Νεοελληνικές και βυζαντινές σπουδές φεύγουν από το King’s College
Της Λινας Γιανναρου

«Ας το ρισκάρω, γιατί πραγματικά με απασχολεί χρόνια και δεν ξέρω κι αν το έχω καταλάβει ακόμα καλά: Γιατί ακόμη και σήμερα η τόση εμμονή στους “αρχαίους προγόνους”; Πρέπει να αναγνωριστούν ως διεθνής επιστήμη οι Νεοελληνικές σπουδές, όπως πιστεύω ακράδαντα ότι αξίζουν». Αυτά έλεγε τον περασμένο Ιούνιο στην Αννα Γριμάνη και το περιοδικό «Κ» (στήλη Πατριδογνωσία) της «Καθημερινής» ο κ. Ρόντερικ Μπήτον, εκ των διασημότερων σύγχρονων ελληνιστών, καθηγητής Νεότερης Ελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Φιλολογίας στην Εδρα Κοραή του King’s College του Λονδίνου.

Ούτε ο ίδιος φανταζόταν ότι λίγους μήνες αργότερα θα έστελνε εκείνο το αγωνιώδες ηλεκτρονικό μήνυμα στις «ελληνικές» επαφές του. «Αγαπητή μου, χθες η Ευρωπαϊκή Eταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών ξεκίνησε μια ηλεκτρονική εκστρατεία για τη διάσωση της Εδρας Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Κing’s College του Λονδίνου. (...) Το Πανεπιστήμιο έχει ξεκινήσει διαδικασία διαβούλευσης επί μιας σειράς προτάσεων για την αναδιάρθρωση της Σχολής Τεχνών και Ανθρωπιστικών Σπουδών που θα ολοκληρωθεί το Μάιο. Σύμφωνα με τις προτάσεις αυτές, η Εδρα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών θα εξαφανιστεί, καθώς είναι πολύ μικρή για να είναι βιώσιμη, τόσο σε ό,τι αφορά τον αριθμό του διδακτικού προσωπικού όσο και σε ό,τι αφορά την προσέλκυση νέων φοιτητών, ειδικά σε προπτυχιακό επίπεδο. (...) Παρακαλώ, υπογράψτε την αίτηση και στείλτε τη σε γνωστούς και φίλους».

Μολονότι είναι εδώ και χρόνια γνωστό ότι οι νεοελληνικές σπουδές διεθνώς βαδίζουν σε ολισθηρό μονοπάτι (η «Κ» έχει αφιερώσει σειρά ρεπορτάζ για την φάση παρακμής που διανύουν), το Τμήμα στο King’s College έμοιαζε να βρίσκεται μακριά από το μάτι του κυκλώνα. Φαίνεται όμως ότι η σύγκρουση μεταξύ της εγκατάλειψης των τμημάτων από την ελληνική πολιτεία (με την υποχρηματοδότησή τους από το υπουργείο Πολιτισμού, που σταθερά από το 2005 ξοδεύει όλο και λιγότερα για τη στήριξή τους), από τη μία πλευρά, και της διεθνούς οικονομικής κρίσης από την άλλη, υπήρξε σφοδρή - και μοιραία. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να περικοπούν περισσότερες από 200 θέσεις εργασίας σε 13 Τμήματα, ενώ διαμηνύεται ότι όλοι οι διδάσκοντες και τα υπόλοιπα μέλη του προσωπικού θα πρέπει να θεωρούν εαυτούς υποψήφιους «υπεράριθμους».

Επιστολή διαμαρτυρίας

«Θα θέλαμε να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία για τον προβλεπόμενο διαμελισμό του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών», γράφουν μεταξύ άλλων οι ακαδημαϊκοί στην επιστολή διαμαρτυρίας που έχουν κυκλοφορήσει στο Ιντερνετ (σ.σ.: υπάρχει πρόταση κάποιοι από τους καθηγητές να «διασκορπιστούν» σε άλλα τμήματα), η οποία συνοδεύεται ήδη από 5.000 υπογραφές. «Οπως μας διδάσκει η εμπειρία, όταν ένα αντικείμενο σκορπίζεται σε διάφορα τμήματα, δεν τυγχάνει ποτέ προτεραιότητας και στο τέλος χάνει την όποια επιρροή του».

Μέχρι σήμερα, η δύναμη του Τμήματος του Κing’s College θεωρούνταν το γεγονός ότι ήταν το μόνο πανεπιστήμιο στη Βρετανία που είχε παντρέψει τις βυζαντινές με τις νεοελληνικές σπουδές, «επενδύοντας» στη σημασία της συνέχειας του ελληνισμού ανά τους αιώνες. Η διάλυση του τμήματος θα σημάνει το τέλος μια μακριάς, πλούσιας παράδοσης, όπως επισημαίνουν οι φιλέλληνες ακαδημαϊκοί. Και πράγματι: Ηταν το 1919 όταν, με την υποστήριξη του Ελευθέριου Βενιζέλου, μέλη του Αγγλοελληνικού Συνδέσμου, επιφανείς Βρετανοί φιλέλληνες και εύπορα μέλη της ελληνικής κοινότητας στη Μεγάλη Βρετανία συνέδραμαν στην ίδρυση Εδρας Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας που θα έφερε το όνομα του Αδαμάντιου Κοραή. Στην εναρκτήρια διάλεξη μάλιστα του πρώτου καθηγητή της Εδρας, Arnold Toynbee, είχε παρευρεθεί ο ίδιος ο Βενιζέλος, όπως μαθαίνουμε από επισκόπηση των νεοελληνικών σπουδών της καθηγήτριας Charlotte Roueche. Το Τμήμα εξέθρεψε εξίσου βυζαντινολόγους και νεοελληνιστές, ενώ ο καθηγητής Μπήτον, νυν κάτοχος της έδρας Κοραή, είναι παγκόσμια αυθεντία στα ζητήματα της ελληνικής λογοτεχνίας και πολιτισμού (σ.σ.: πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλίο του Ρόντερικ Μπήτον «Ο Καζαντζάκης - Μοντερνιστής και Μεταμοντέρνος»). Ομως, σήμερα, στο PhD στις Νεοελληνικές Σπουδές που προσφέρει το Τμήμα έχουν εγγραφεί μόλις 13 φοιτητές...

Εάν καταργηθεί, η Εδρα Κοραή θα ακολουθήσει την πορεία πολλών άλλων τμημάτων νεοελληνικών σπουδών του εξωτερικού που τα τελευταία χρόνια έκλεισαν μην «αντέχοντας» τον ισχυρό άνεμο των αλλαγών. Τα ελληνικά υποχωρούν προς όφελος νέων, πιο δυναμικών γλωσσών - πιο ισχυρών κρατών.

http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100008_24/02/2010_391880

O ΓΑΠ ως Υπουργός εξωτερικών επί κυβέρνησης Σημίτη μοίραζε αφειδώς χρήμα σε ΜΚΟ αμφιβόλου έργου. Αγρια διασπάθιση δημόσιου χρήματος για επικοινωνιακούς λόγους σε ημέτερους.

Ολόκληρο Ελληνικό κράτος να μην μπορεί να στηρίξει τα πανεπιστημιακά αυτά τμήματα που στηρίζουν τη διεθνή θέση της χώρας ?