patari.org

[απελάτης]

Εισαγωγή στο ζήτημα της καπιταλιστικής κρίσης

Ένα μέρος των πολιτών πιστεύει ότι η κρίση οφείλεται στις κλεψιές και τις καταχρήσεις του πολιτικού προσωπικού και άλλων δημόσιων λειτουργών. Πρόκειται για σκέψη απλοϊκή και φανερά λανθασμένη. Τα δημόσια πρόσωπα πάντοτε άπλωναν το χέρι τους στον δημόσιο χρήμα. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλες τις χώρες. Ωστόσο οι κρίσεις δεν είναι μόνιμο φαινόμενο. Είναι ένα έκτατο γεγονός που μπορεί μεν να κρατήσει κάποια χρόνια, μέχρι να υπάρξουν οι αναγκαίες ανατροπές και αναδιαρθρώσεις ώστε να αποκατασταθεί μια νέα ανώτερη ισορροπία, δεν παύει όμως να είναι προσωρινό. Άλλωστε ο κλέφτης του ιδρώτα των άλλων δεν βάζει για πάντα το κλεμμένο χρήμα στο σεντούκι. Το ρίχνει πάλι στην κυκλοφορία για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Οι κλεψιές και οι καταχρήσεις εξηγούν εν μέρει την οικονομική ανισότητα, όχι τις οικονομικές κρίσεις.

Μια άλλη αντίληψη, επίσης λανθασμένη, είναι αυτή που θέλει την κρίση να είναι τεχνητή! Μια συνωμοσία κάποιων μεγιστάνων του πλούτου, κατά προτίμηση Εβραίων τραπεζιτών! Μετά την λήξη του Β´ παγκοσμίου πολέμου, αυτοί λοιπόν οι εκατομμυριούχοι Εβραίοι συνέχιζαν να συσσωρεύουν κέρδη χωρίς να απειλεί κανείς αυτή την διαδικασία αφού και οι εργαζόμενες τάξεις έβλεπαν το βιοτικό του επίπεδο να βελτιώνεται συνεχώς. Προς τι λοιπόν η συνωμοσία;

Η ιστορία του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής είναι γεμάτη οικονομικές κρίσεις. Τι ήταν το κραχ του 1929 και η καταστροφική ύφεση της δεκαετίας του ’30; Τεχνητή κι αυτή; Ο καπιταλισμός γνώρισε κρίσεις προσαρμογής και ανάπτυξης το 18ο και 19ο αιώνα και κρίση ιμπεριαλιστικής παρακμής τον 20ο η οποία παρά τις διακυμάνσεις υπήρξε μόνιμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μεταπολεμικές συμφωνίες του Μπρετόν Γουντς υιοθέτησαν ισοτιμία 35 δολαρίων προς μία ουγκιά χρυσό, η οποία ισοτιμία δεν επέζησε περισσότερο από μια δεκαετία. Από το σημείο αυτό έως και σήμερα αλωνίζει ο πληθωρισμός. Στις μέρες μας η ουγκιά πλησιάζει αισίως τα 3.000 δολάρια ενώ προβλέπεται χρυσός πανικός.

Ξαφνικά το 2008 χρεοκοπεί η Lehman Brothers τέταρτη μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα των ΗΠΑ με ιστορία 158 ετών και μερικές ακόμα δεκάδες τραπεζών. Γιατί; Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεώρησαν το κύμα των χρεοκοπιών, το οποίο συνεχίζεται και απλώνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της υδρογείου και την γενικευμένη κρίση σε όλους τους κλάδους της παγκόσμιας οικονομίας τεχνητή. Τι συνέβη; Οι …Εβραίοι μεγιστάνες που συσσώρευαν ειρηνικά τα πλούτη τους και την δύναμη τους εδώ και 65 χρόνια, απαλλαγμένοι μάλιστα από την «κομμουνιστική απειλή» μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ αποφάσισαν στα καλά καθούμενα να μπούνε σε περιπέτειες, χωρίς να μπορεί κανείς να εγγυηθεί ότι θα λήξουν σε όφελός τους; Δύσκολο να το δεχτεί αυτό η λογική μας…

Σε πρόσφατη σφυγμομέτρηση ενός διαδικτυακού φόρουμ η παρακάτω ερμηνεία της κρίσης επικράτησε όλων των άλλων εκδοχών:

«Είναι μια τεχνητή κρίση που προκάλεσε το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο προκειμένου να προτείνει μετά το σοκ της ένα νέο Μπρετόν Γουντς που θα αφαιρέσει οικονομικές αρμοδιότητες από τα κράτη ώστε να τις μεταφέρει σε μια παγκόσμια επιτροπή που μπορεί να είναι και ο πρόδρομος μιας παγκόσμιας κυβέρνησης»

Επίσης, ένας μπλόκερ φτάνει στο ίδιο συμπέρασμα, ότι η κρίση είναι τεχνητή, επικαλούμενος 10 γεγονότα που κατά την γνώμη του τον επαληθεύουν. Θα παραθέσουμε το πιο χαρακτηριστικό:

«Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;»

Και καταλήγει ουσιαστικά στο ίδιο συμπέρασμα:

«Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;»

Και οι δύο λένε το ίδιο με άλλα λόγια. Έχουν όμως μπερδέψει την αιτία με το αποτέλεσμα. Αυτό που αντιλαμβάνονται ως αιτία της κρίσης είναι, στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα της. Επειδή η κρίση είναι υπαρκτή, επειδή ξεσπάει ανεξάρτητα από την θέληση των ανθρώπων, υπακούοντας στους νόμους της αγοράς, οι οποίοι κάποια στιγμή μπλοκάρουν το εμπόριο και την παραγωγή λόγω πολλών και αναπόφευκτων δυσαναλογιών όπως αυτή ανάμεσα στην υπερ-παραγωγή και στην κατανάλωση. Υπάρχει λοιπόν εξ αντικειμένου η ανάγκη να τεθούν η παραγωγή και η κατανάλωση, δηλαδή η αγορά, υπό τον λογικό έλεγχο του ανθρώπου και αυτό προσπαθούν να κάνουν. Το ζήτημα είναι αν ο λογικός έλεγχος θα ασκείτε από ένα καρτέλ της παγκόσμιας οικονομικής συμμορίας, με στόχο την βίαιη επιβολή μοντέρνας ρωμαϊκής δουλείας σε ολόκληρο τον πλανήτη, (κάτι που βλέπουμε να προωθείται μπροστά στα μάτια μας) ή θα είναι ο έλεγχος μιας κοινωνίας ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών και ελευθέρα συνεργαζόμενων εθνών.

[Αντιαμερικανος]

Ενω η Ελλαδα δεν ειχε το μεγαλυτερο χρεος και ενω δεν ειχε και το μεγαλυτερο δημοσιονομικο ελλειμα (επρεπε να το δημιουργησουν τεχνητα) την διαλεξαν για να μπει μπροστα με τετοιο τροπο οπου τα παπαγαλακια των ΜΜΕ επικεντρωθηκαν στην αποφυγη αποδειξεων απο μικρο-επαγγελματιες σαν την ουσια η κυρια αιτια της κρισης. Το ερωτημα που τεθηκε ειναι εαν οργανωνεται επιτηδες η κριση για περισσοτερη συγκεντρωποιηση της παγκοσμιας οικονομιας η εαν αυτο νομοτελειακα ειναι το αποτελεσμα μιας ανελεητης κρισης που δεν προκειται να σταματησει χωρις την ανατροπη των υπαρχων σχεσεων παραγωγης?

Οταν δημοσιευτηκαν μερικες πληροφοριες περι την χρεοκοπια της Northern Rock της Αγγλιας τραπεζας που δανειζε πανω απο 130% στην αξια των κατοικιων οταν οι τιμες ανεβαιναν απ'το 2001-2007 αλματωδως και κινουσαν περι καμμια 200 επαγγελματα (σοφατζηδες, χτιστες, υδραυλικους κτλ) και για τις αναγκες αυτης της εμπορευματικης κινησης ειδαμε το μεγαλυτερο κυμα λαθρομεταναστευσης στην Αγγλια περι 4εκ πληθυσμου (επισημως αλλα βαλε καμμια 10αρια για να ειμαστε μεσα) η κυβερνηση Μπραουν υποχρεωθηκε να εγγυηθει τα χρεη των τραπεζων αφου οι τραπεζες των καλεσαν και του ειπαν οτι θα κλεισουν την επομενη μερα.

Ετσι ειδαμε τα κρατη να αναλαμβανουν τα χρεη των ιδιωτικων τραπεζων αφου το τραπεζιτικο συστημα ειταν στα προθυρα διαλυσης και μετα απο μια 5 ετια το χρεος της Αγγλιας διπλασιαστηκε (οτι ειχε δημιουργηθει τα προηγουμενα 50 χρονια!), την ιδια στιγμη που οι τιμες των κατοικιων στην υπολοιπη χωρα (εκτος του Λονδινου) αρχισαν να υποχωρουν και οι δουλιες να λιγοστευουν. Ετσι τωρα το σχεδιο της Κυπρου (δηλαδη το καψιμο των μισων τραπεζων) υπαρχει και στην Αγγλια εδω και δυο χρονια στις αποφασεις της Κεντρικης Τραπεζας, δηλαδη να καψει τους καταθετες και να συγκεντρωποιηση της υπαρχουσες τραπεζες για να φυγουν πανω απ'τα χερια τους κρατους.

Αυτοι ομως που νομιζουν οτι υπαρχει καποιο μεγαλο σχεδιο και δεν ειναι απλως αντιδραση στην κριση διαλυσης του καπιταλισμου νομιζουν επισης οτι μπορει να υπαρξει και αλλαγη στην πολιτικη διαλυσης, δηλαδη να ανοιξουν τα πιεστηρια (με δανεια κτλ) και να ξανα-δημιουργηθει νεα οικονομικη ανοδος με βαση της κατοικιες, η τις εξαγωγες (για χωρες οπως Γερμανια, Γαλλια, Ιταλια κτλ). 5 χρονια τωρα Αγγλο-Αμερικανοι αγοραζουν τα χρεη των τραπεζων με νεα δανεια απ'τα κρατη τα ιδια και αυτο το γεγονος (την ιδια στιγμη που οι μισθοι παραμενουν κατω του επισημου τιμαριθμου) δειχνει οτι η αγοραστικη δυναμη δεν αυξαινεται (και τα χρεη δεν ειναι αλλος εφικτος τροπος για τον μεσο πολιτη αφου οι τραπεζες δεν δινουν λεφτα οπως πριν) αρα η κατηφορα αυξαινεται και γινεται ολο και πιο επωδυνη οπου φτασαμε ανοιχτα πλεον στην χρεοκοπια τραπεζων (με τη διαφορα οτι τα εθνικα κρατη τωρα θα βαδιζουν προς διαλυση!) η ανεργια να φτανει σε τριτοκοσμικα επιπεδα...