 |
patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας |
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
kostas Oikodomos Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Οκτ 02, 2014 11:36 am Θέμα δημοσίευσης: Πέντε ξεχωριστές συγκεντρώσεις σήμερα στη Θεσσαλονίκη |
|
|
Πέντε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σήμερα στη Θεσσαλονίκη
Απίθανο και όμως αληθινό: Πέντε ξεχωριστές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας πρόκειται να πραγματοποιηθούν σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη ξεκίνησε στις δέκα από γιατρούς που θα διαμαρτυρηθούν στο Ιπποκράτειο για την πληρωμή των εφημεριών.
Στις 10:30 συνταξιούχοι θα συγκεντρωθούν στο ΙΚΑ στην Αριστοτέλους και θα διαμαρτυρηθούν για τις μειώσεις στις συντάξεις.
Στις 11 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση συμπαράστασης στα δικαστήρια για τους ανθρώπους που δικάζονται για τα επεισόδια με τον Φούχτελ.
Στις 12 στην πλατεία αρχαίας αγοράς, μαθητές θα διαμαρτυρηθούν για τις αποφάσεις της κυβέρνησης για το νέο λύκειο, ενώ αναμένεται να πραγματοποιήσουν και πορεία.
Τέλος, στις 7 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στο δημαρχείο Κορδελιού- Ευόσμου για τις αυξήσεις στα εισιτήρια του ΟΑΣΘ.
ΠΗΓΗ: seleo.gr
Κάτω οι "Αλήτες Λέρες Εργατοπατέρες"
Και φυσικά σε όλες αυτές τις συγκεντρώσεις οι διοργανωτές τους, θα φωνάζουν "ενότητα και πάλη" και "λαός ενωμένος ποτέ νικημένος".
Σκέτο δούλεμα από τους ψευτοαριστερούς (κυρίως του ΠΑΜΕ αλλά και ΣΥΡΙΖΑ), διοργανωτές των πέντε συγκεντρώσεων. Που στην πράξη κάνουν ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που διαλαλούν με τα λόγια. Και μην μου πείτε πως δεν το κάνουν σκόπιμα ώστε να βοηθήσουν την κυβέρνηση και να τορπιλίσουν τον αγώνα των εργαζομένων από τα μέσα.
Και μήπως έχουν άδικο αυτοί που τους κράζουν σαν «Αλήτες λέρες εργατοπατέρες». Αλλά και τότε δεν ιδρώνει καν το αυτάκι τους. Βρίσκουν όμως και τα κάνουν, καθώς οι λέρες εργατοπατέρες παρότι είναι μια μικρή μειοψηφία αλλά καλά οργανωμένη και μπορούν να τα βγάζουν πέρα με την μεγάλη πλειοψηφία διότι είναι εντελώς ανοργάνωτη και έτσι ο καθένας μόνος απέναντι στους σαν μια γροθιά, οργανωμένους εργατοπατέρες.
Και αυτό ισχύει προς το παρών, σε όλους τους θεσμούς που επικρατούν μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία, σαν ασφαλιστικές δικλίδες για την προστασία του συστήματος. Και δεν πρόκειται οι εργαζόμενοι να δουν άσπρη μέρα όσο αυτοί οι θεσμοί δεν ανατραπούν από τους ίδιους τους απλούς εργαζόμενους, φτιάχνοντας τους γνήσιους δικούς τους εργατικούς θεσμούς και πετώντας έξω από τις γραμμές τους την κάθε είδους λέρα εργατοπατέρα.
Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει πρωτίστως να οργανωθούν ξεχωριστά από τις λέρες εργατοπατέρες, όλων των αποχρώσεων. Δεξιών και ψευτοαριστερών. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
Προλετάριος Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Οκτ 02, 2014 10:53 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Και στο Σύνταγμα μία από τα ίδια
Στην οδό Κ. Σερβίας απέναντι από το υπουργείο οικονομικών έχουν κατασκηνώσει οι απολυμένες καθαρίστριες. Δίπλα τους και σε απόσταση πέντε μέτρων έχουν κατασκηνώσει και οι απολυμένοι φύλακες των σχολικών κτηρίων. Και όμως δεν έχουν βγάλει μια κοινή επιτροπή αγώνα αναμεταξύ τους. Και όταν τους ρώτησα γιατί ρε αδέρφια δεν έχετε μια κοινή επιτροπή αναμεταξύ σας και αυτό να το προβάλλετε σαν πραγματικό ενωτικό εργαλείο, για τον συντονισμό όλων των κλάδων των εργαζομένων, σε ένα κοινό αγώνα, ενάντια στην κατοχική και δωσίλογη κυβέρνηση και για την εδώ και τώρα ανατροπή της, η απάντηση τους ήταν πως έχουμε διαφορετικά αιτήματα. Κόκαλο εγώ. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
kostas Oikodomos Επισκέπτης
|
Δημοσιεύθηκε: Παρ Οκτ 03, 2014 11:44 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
| Παράθεση: | | Βρίσκουν όμως και τα κάνουν, καθώς οι λέρες εργατοπατέρες παρότι είναι μια μικρή μειοψηφία αλλά καλά οργανωμένη και μπορούν να τα βγάζουν πέρα με την μεγάλη πλειοψηφία διότι είναι εντελώς ανοργάνωτη και έτσι ο καθένας μόνος, απέναντι στους σαν μια γροθιά οργανωμένους εργατοπατέρες. |
Εδώ πρέπει να τονίσουμε γιατί επικρατούν οι λέρες εργατοπατέρες όπως και ότι οι εργαζόμενοι τους ανέχονται και δεν έχουν οργανωθεί εναντίων. Αυτό οφείλεται στην προηγούμενη περίοδο «των παχιών αγελάδων», που το σύστημα είχε τα περιθώρια να κάνεις κάποιες παραχωρήσεως κυρίως στην εργατική αριστοκρατία, και με κάτι ψίχουλα στους υπόλοιπους, οπότε κουτσά στραβά, όλοι κάτι κέρδιζαν με τους συνδικαλιστικούς αγώνες. Και έτσι παρά τις μουρμούρες κατά των εργατοπατέρων η ζωή προχωρούσε.
Σήμερα που ο καπιταλισμός έχει περιέλθει σε τρομερή και αξεπέραστη κρίση, την χειρότερη όλων των εποχών (ακόμη δεν έχουμε δει το τι μας περιμένει), η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην. Όχι όμως και τα μυαλά των ανθρώπων (η συνείδηση έπεται της πραγματικότητας), με αποτέλεσμα να έχουν αυταπάτες, τόσο για την διάρκεια της καπιταλιστικής κρίσης, όσο και αν (Μπογιόπουλος και Παπαρήδα λένε ναι), θα μπορέσει ο καπιταλισμός να ξεπεράσει την κρίση του. Η πλειονότητα των εργαζομένων είναι απασχολημένοι προς το ζειν, δεν αναλύουν επιστημονικά-μαρξιστικά την φύση του καπιταλισμού (με αυτό ασχολείται μια μικρή πρωτοπορία) και έτσι δεν έχουν την δυνατότητα να καταλάβουν αν ο καπιταλισμός έχει περιέλθει στο τελευταίο στάδιο της ζωής του, πως έχει αρχίσει η πορεία της αποσύνθεσης και αυτοκαταστροφής του, όπως, πως δεν υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα να ξεπεράσει την κρίση του και να ξανά-ανακάμψει.
Εδώ η ιστορική αδράνεια, στα μυαλά των απλών ανθρώπων που δεν ασχολούνται επιστημονικά–μαρξιστικά, παίζει το ρόλο της. Και αυτό το ατύχημα στο παρελθόν η εργατική τάξη, το έχει πληρώσει πολύ ακριβά με την φασιστική χιτλερική βαρβαρότητα. Όχι αυτής του ξεπερασμένου χιτλερικού φασισμού και του κινδύνου εκ μέρους της ρετρό χρυσής αυγής όπως μας λένε, αλλά του εξελιγμένου και μοντέρνου νεοφασισμού του 4ου Ράιχ που έχει πάρει την σκυτάλη από το 3ο Ράιχ, ύστερα από την ήττα του, το διαδέχτηκε ο νικηφόρος αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, που αναδείχτηκε σε πλανητικό επικυρίαρχο, ο οποίος όσο υπήρχε η Σοβιετική Ένωση, κρατούσε τα προσχήματα, και μετά την κατάρρευση της ξεσάλωσε, έχει πάρει κεφάλι και απειλεί την ανθρωπότητα με μια εξίσου αν όχι πολύ χειρότερη και από αυτήν της χιτλερικής φασιστικής βαρβαρότητας.
Κάτω από αυτό το πρίσμα και της ολικής αδυναμίας του παγκόσμιου καπιταλισμού να δώσει την παραμικρή λύση, ο συνδικαλισμός (διεκδικήσεις μέσα στο καπιταλισμό), έχει ξεπεραστεί από την νέα πραγματικότητα, καθώς ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν μπορεί να προβεί σε νέες παραχωρήσεις, αλλά πρέπει (για να πάρει μια παράταση χρόνου ζωής), πρέπει να πάρει πίσω ότι προηγούμενα έχει παραχωρήσει στους εργαζόμενους.
Όσο περνάει ο καιρός οι αυταπάτες των εργαζομένων θα εξαλείφονται, τόσο χειρότερα θα γίνεται η επικράτηση των εργατοπατέρων λακέδων του συστήματος, μέχρι να αποβάλουν και τις τελευταίες αυταπάτες τους (η αξεπέραστη κρίση του καπιταλισμού θα τους ξελαμπικάρει τα μυαλά), θα αναγκαστούν να οργανωθούν ενάντια στους εργατοπατέρες και το σύστημα.
Αυτό θα συμβεί με βεβαιότητα, με τον ερχομό του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, για τον οποίο υπάρχουν μεγάλες αυταπάτες από τους εργαζόμενους (δεν μπορεί να κάνει όσα λέει αλλά κάτι θα κάνει) και ο οποίος σαν διαχειριστής του συστήματος θα αποτύχει παταγωδώς. Τότε οι αυταπάτες θα πάνε περίπατο και θα σημάνει η ώρα να πάρουν οι εργαζόμενοι την τύχη στα χέρια τους.
Οπότε φωτιά στα μπατζάκια του κάθε εργατοπατέρα και διαχειριστή του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
|
|
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
|
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας
|