patari.org

[kostas oikodomos]

Τελειώνουν και οι τελευταίες αυταπάτες για την ΕΕ!

Η θεωρία του ΣΥΡΙΖΑ ότι η ΕΕ είναι το «κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι» όπου ο ελληνικός λαός θα τύχει ευμενούς μεταχείρισης, αρκεί να έχει έναν καλό διαπραγματευτή για να θέσει τα αιτήματά του, αποδεικνύεται όπως ήταν επόμενο ένα κακόγουστο αστείο.

Το παραμύθι ότι μπορούν να υπάρξουν φιλολαϊκές λύσεις με μια πολιτική που έχει ως προμετωπίδα της ότι η θέση της Ελλάδας είναι μέσα στην ΕΕ, και το Ευρώ μας τελείωσε.

Όχι μόνο φιλολαϊκές λύσεις δεν μπορούν να υπάρξουν μέσα στην ΕΕ, αλλά και πρέπει να παρθούν πίσω όλες οι κατακτήσεις που οι λαοί είχαν κερδίσει με αγώνες και αίμα κάτω από τον καπιταλισμό.

Ούτε καν και αυτό το μετριοπαθές πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Ένα πρόγραμμα «άμεσων βοηθειών» της ανθρωπιστικής κρίσης δεν εφαρμόζεται αλλά «παγώνει», «αναστέλλεται» στο αόριστο μέλλον, και που η όποια εφαρμογή του, ακόμα και για τα ψίχουλα προσκρούει στην κλίνη του Προκρούστη της ΕΕ, του Ευρώ και της τρόικας των θεσμών. Και δεν ήταν δυνατόν να αλλάζει η ΕΕ, επειδή την θέση του Σαμαρά την ανέλαβε ο Τσίπρας.

Η ΕΕ που δήθεν θα άλλαζε, όχι παραμένει ίδια αλλά αλλάζει προς το χειρότερο, ως αποτέλεσμα της θανάσιμης και αξεπέραστης που έχει περιέλθει το καπιταλιστικό σύστημα που εξάντλησε και τις τελευταίες δυνατότητες της ύπαρξης του.

Η ΕΕ σαν η πιο προχωρημένη μορφή παγκοσμιοποίησης μετεξέλιξης του 3ου ΡΑÚΧ στο 4ο ΡΑÚΧ, τρίζουν τα σαθρά θεμέλια της. Οι προσδοκίες των εμπνευστών να πετύχουν μέσω του ευρωκοινοβουλίου εκεί που απέτυχε ο χίτλερ με της σιδερόφρακτες ορδές του -να υποτάξει κάτω από την μπότα της Γερμανίας αρχικά την Ευρώπη και στην συνέχεια την υφήλιο-, όπως επιδιώκουν οι συνεχιστές του με διαφορετικά μέσα, θα αποδειχτεί μια μεγαλοπρεπέστατη φάρσα.

Ήδη η ΕΕ, έχει περιέλθει σε αδιέξοδο και η διάλυση της είναι θέμα χρόνου. Και είναι ασύγγνωστη αφέλεια η θέση πως η ΕΕ μπορεί να μετατραπεί σε «Ευρώπη των λαών» και καραμπινάτη απάτη, ότι η ΕΕ αποτελεί πεδίο «διαπραγμάτευσης». Ούτε καν η τσιπρέικη προσδοκία μιας ΕΕ, με «ανθρώπινο πρόσωπο» δεν είναι εφικτή μέσα στον «λάκκος των λεόντων», όπως ακριβώς την αποκαλούσε η ΕΔΑ από τη δεκαετία του '50.

Επομένως όσους όρκους πίστεως και αν δίνουν και πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ και του ΕΥΡΩ, οι συριζαίοι, θα αναγκαστούν να πάρουν το διαζύγιο του χωρισμού είτε με ένα ξαφνικό θάνατο του χάους που θα το υποστούν με το να χάσουν τα κεφάλια τους ή να καταρρεύσουν μαζί με την ΕΕ -πράγμα το ίδιο-, αν μπορέσει να είναι μέχρι τότε μαζί.

Όπως και να έχει όλοι τους είναι τελειωμένοι.

Γιατί η ΕΕ είναι, ήταν και θα είναι, ο «λάκκος των λεόντων», όπως ακριβώς την αποκαλούσε η ΕΔΑ, από τη δεκαετία του '50.

Το ζητούμενο, είναι η έλλειψη μιας πραγματικής επαναστατικής ηγεσίας, που όσο πιο γρήγορα δημιουργηθεί για να θάψει τον καπιταλισμό, που βρίσκεται σε σήψη και τους διαχειριστές του, τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσουν και τα βάσανά μας.

Πάντως δημιουργούνται οι προûποθέσεις για την δημιουργία μιας επαναστατικής ηγεσίας, καθώς το παλιό πεθαίνει και ανοίγει τον δρόμο για να υπάρξει το νέο.

Η συνείδηση έπεται της πραγματικότητας και όχι το αντίθετο. Αρκεί η καθυστέρηση να μην είναι τέτοια που να την πληρώσει ο λαός με ένα ατύχημα όπως αυτού του χιτλερικού φασισμού, αν και αυτός ο κίνδυνος έχει εκμηδενισθεί διότι ο φασισμός σήμερα είναι στα πράγματα.

Είναι το 4ο ΡΑÚΧ της ΕΕ, αυτού του τέκνου της Αμερικής του ΔΝΤ της ΕΚΤ, αυτής της θεσμικής τριανδρίας του νεοφασισμού.